Skip to main content

Μάχη της Ευρώπης “που έχουμε” και αυτής “που θέλουμε” οι εκλογές στην Ισπανία

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε και οι κάλπες των πιο κρίσιμων εκλογών, όχι μόνο για την Ισπανία αλλά και για το μέλλον της Ευρώπης, ανοίγουν το πρωί της Κυριακής. Όπως όλα δείχνουν το τέλος του δικομματισμού, που επικρατεί στη χώρα από το θάνατο του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο το 1975, είναι προ των πυλών, με το Σοσιαλιστικό Κόμμα αλλά και τους Αριστερούς Ρodemos να δίνουν μάχη στήθος με στήθος για τη δεύτερη θέση.

Πρόκειται για μία μάχη μεταξύ «λιτότητας» και «αλλαγής» που η Ευρώπη περιμένει με αγωνία εδώ και καιρό. Νικητής των εκλογών θα είναι και πάλι, όπως όλα δείχνουν, ο δεξιός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, ο οποίος για να παραμείνει στην εξουσία θα πρέπει να συνεργαστεί. Μέχρι στιγμής όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν δηλώσει ότι δεν προτίθενται να συγκροτήσουν κυβέρνηση συνεργασίας, και το μέλλον είναι αβέβαιο.

Αν και ο νόμος ορίζει ότι δεν μπορούν να δημοσιευτούν δημοσκοπήσεις την παραμονή των εκλογών, έρευνες που είδαν τη δημοσιότητα το Σάββατο δείνουν 26,6% στο Λαϊκό Κόμμα με το Σοσιαλιστικό να ακολουθεί με 20,8% και τους Ρodemos σε απόσταση αναπνοής με 20,1%. Τέταρτο το ισπανικό Ποτάμι, το Κόμμα των Πολιτών - Ciudadanos όπως λέγεται - το οποίο αν και αναμενόταν να είναι ο ρυθμιστής των εκλογών στον δρόμο προς την κάλπη φαίνεται να «ξεφούσκωσε».

Η ψήφος στην Ισπανία δεν είναι υποχρεωτική, και οι αναποφάσιστοι αλλά και οι απέχοντες είναι ο πρώτος στόχος των κομμάτων. Ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος είναι και ο εκλογικός νόμος, που με την «διόρθωση» της αναλογικότητας των αποτελεσμάτων των κομμάτων, κατανέμοντας τις έδρες σε συνδυασμό με την επίδοσή του στις επιμέρους αυτονομίες, καθιστά θεωρητικά δυνατόν να υπάρξει περίπτωση που ένα κόμμα να έχει κερδίσει τις εκλογές να μην επιτυγχάνει εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο.

Προεκλογική περίοδος με άρωμα Ελλάδας

Από όταν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ρodemos χάραξαν κοινούς στόχους ενάντια στα «πραξικοπήματα» της «δημοκρατικής» Ευρώπης, το ένα κόμμα χρησιμοποιήθηκε από τους αντιπάλους του για το άλλο ως… φόβητρο.

Αν και η Ισπανία μαστίζεται από την ανεργία και βλέπει τα οικονομικά της να παίρνουν την κατιούσα, μεγάλο τμήμα της προεκλογικής αντιπαράθεσης εστίασε στους συσχετισμούς με την Ελλάδα. Το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ο τρόπος που η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίστηκε από την Ευρώπη αποτέλεσε κομμάτι της επιχειρηματολογίας του Μαριάνο Ραχόι. «Δεν θα αφήσουμε τη χώρα μας να γίνει Ελλάδα», επανέλαβε σε όλες τις διαφορετικές εκδοχές της φράσης σε πολλές ομιλίες του. Ήταν άλλωστε από τους πρώτους που κούναγε το δάκτυλο στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των πολύμηνων διαπραγματεύσεων, ζητώντας πιο πολλά και πιο σκληρά μέτρα, φοβούμενος τη δυναμική των Ρodemos, αν και ο ίδιος προεκλογικά έταξε στους ψηφοφόρους του φοροελαφρύνσεις προς άγραν ψήφων.

Την ίδια τακτική αλλά με χαμηλότερους τόνους υιοθέτησε και η ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αν και ο ηγέτης του κόμματος Πέδρο Σάντσεθ απέφυγε τις ευθείες αναφορές, την «βρώμικη δουλειά» ανέλαβε να κάνει ο ιστορικός ηγέτης του κόμματος Φελίπε Γκονθάλεθ που στο κλείσιμο της προεκλογικής εκστρατείας του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην Ανδαλουσία, αναφέρθηκε επιτιμητικά στη σχέση του Ιγκλέσιας με τον Έλληνα πρωθυπουργό. “Μην τους αφήνετε να μας μιλούν για την Ελλάδα, τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Εάν εκείνοι είχαν θριαμβεύσει εκεί τώρα θα ήταν εδώ, μαζί με τους Podemos στην εκστρατεία. Tους βλέπετε πουθενά;”, τόνισε ο Γκονθάλεθ.

Οι Ciudadanos του Άλμπερτ Ριβέρα από την άλλη στο πολιτικό τους ντεμπούτο έδειχναν μέχρι τέλους να κατέχουν τη δεύτερη θέση και να αναδεικνύονται οι μεγάλοι - ουσιαστικοί- νικητές των εκλογών, αλλά οι παλινωδίες στη ρητορική τους μάλλον δεν τους βγήκαν σε καλό. Κεντρώοι και νεοφιλελεύθεροι, υιοθέτησαν τα συνθήματα των Αριστερών Podemos για αλλαγή και μάχη ενάντια στο παλιό, προτείνοντας όμως διαφορετικές λύσεις. Την ίδια στιγμή κατά την προεκλογική εκστρατεία έδειξαν την ιδεολογική τους ευελιξία παρέχοντας την στήριξή τους στους Σοσιαλιστές στην τοπική κυβέρνηση της Ανδαλουσίας και στο Λαϊκό Κόμμα στην περιφέρεια της Μαδρίτης.

Το come back των Podemos

Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων των τελευταίων εβδομάδων για το κίνημα των Podemos, που ξεκίνησε από τις πλατείες, ήταν απογοητευτικά. Με τους δημοσκόπους να τους δείχνουν τέταρτους και καταϊδρωμένους, οι πολιτικοί αναλυτές βιάστηκαν να μιλήσουν για ένα κόμμα αγανάκτησης και τιμωρίας των δεινών που η κυβέρνηση Ραχόι έφερε. Πολλοί είδαν στην ελεύθερη πτώση τους την απόσταση από τις αρχικές ριζοσπαστικές πολιτικές της θέσεις με τις οποίες εμφανίστηκαν.

Η ρητορική υπεροχή του ηγέτη τους, Πάμπλο Ιγκλέσιας, έναντι των αντιπάλων του στις τηλεοπτικές τους μονομαχίες όμως στάθηκε αρκετή, για να επαναφέρει τους Podemos σε θέση ισχύος. Σημαντικότερος παράγοντας όμως στο δυναμικό αυτό come back, ήταν το γεγονός ότι η ηγεσία του κόμματος άφησε στην άκρη τα εσωκομματικά προβλήματα της και συνασπίστηκε με τις κινηματικές ενωτικές πρωτοβουλίες που είχαν κατακτήσει την περασμένη άνοιξη τους δήμους της Μαδρίτης, της Βαλένθια, της Βαρκελώνης, του Κάδιξ, της Σαραγόσα, της Κομποστέλα, της Κορούνια, κ.α.

Μάχη της Ευρώπης που έχουμε και της Ευρώπης που θέλουμε

Οι εκλογές στην Ισπανία δεν είναι μόνο μία μάχη μεταξύ των κομμάτων της χώρας. Είναι πρώτα από όλα μία μάχη μεταξύ της της Ευρώπης που έχουμε και της Ευρώπης που θέλουμε. Για αυτό το μήνυμα που θα στείλει το αποτέλεσμα τους χαίρει πολλών αναγνώσεων.

Ο πρώτος μονομάχος είναι η Ισπανία - και η Ευρώπη - της λιτότητας του Μαριανό Ραχόι. Η Ισπανία της πολιτικής που είχε ως αποτέλεσμα 15.000 αυτοκτονίες, 100.000 εξώσεις, 4,15 εκατομμύρια άνεργους και 1,23 εκατομμύρια πολίτες στα όρια της φτώχειας.

Ο δεύτερος μονομάχος είναι η Ισπανία - και η Ευρώπη - του Πάμπλο Ινγκλέσιας. Μία αντιδιαμετρικά αντίθετη πολιτική προσέγγιση που δεν βάζει στο στόχαστρο μόνο τον νεοφιλελευθερισμό και τη λιτότητα, αλλά βάζει και στόχο την ανασύνθεση της κοινωνίας από τα κάτω κι έναν νέο ευρωπαϊκό πολιτισμό με κυρίαρχους ηγέτες τους λαούς.

Κάπως έτσι εξηγείται, άλλωστε, και η αντίδραση της καγκελαρίου της Γερμανίας Άνγκελας Μέρκελ, η οποία όταν ο Μαριάνο Ραχόι στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής για το προσφυγικό της είπε ότι οι Podemos ενδέχεται να τερματίσουν δεύτεροι, έμεινε… κάγκελο!

Τι μέλλει γεννέσθαι; Η απάντηση στις κάλπες!

Πηγή:


Διαβάστε ακόμα:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Capitalism & Genocide - Yanis Varoufakis Speech at the Gaza Tribunal, 23rd October 2025, Istanbul

Yanis Varoufakis   On 23rd October, Yanis Varoufakis testified in front of the Jury of Conscience in the context of the Gaza Tribunal. His speech focused on the economic forces underpinning the genocide of the Palestinian people. In particular, he spoke on the manner in which capitalist dynamics have historically fuelled the white settler colonial project and, more recently, how the accumulation of a new form of capital - which he calls cloud capital - has accelerated, deepened and amplified the economic forces powering and propelling the machinery of genocide. 
Post a Comment
Read more

This Is Why Iran Will DEFEAT The United States & Israel!

The Jimmy Dore Show    
Post a Comment
Read more

Saudi Arabia & Qatar caught Mossad agents planning false flag operations inside their soil to blame Iran

Tucker Carlson says Saudi Arabia & Qatar caught & arrested Israeli Mossad agents planning bombings in those countries. pic.twitter.com/6PUxWeUymu — Jackson Hinkle 🇺🇸 (@jacksonhinklle) March 3, 2026
Post a Comment
Read more

US-Israeli attack on Iran expands into GLOBAL WAR: EU & UK join, Canada supports, Gulf regimes hit

Geopolitical Economy Report   The US-Israeli war on Iran is expanding into a global conflict. The European Union supports it. The UK is letting Trump use British bases. Germany and France are involved. Canada backs it. Tehran has retaliated, in self-defense, hitting US military bases in Gulf countries. Ben Norton explains. 
Post a Comment
Read more

Trump's war in Iran crushes US working class, enriches cronies

The Grayzone   The Grayzone 's Max Blumenthal and Aaron Mate discuss how Trump's cronies are exploiting the Strait of Hormuz crisis he instigated to manipulate markets while US consumers feel the pain. 
1 comment
Read more

Iran War Collapses U.S. Neoliberal Economy

Glenn Diesen   Yanis Varoufakis is an economist, the former Finance Minister of Greece, and the author of numerous bestselling books. Yanis Varoufakis discusses the historical mistake of attacking Iran (again). 
Post a Comment
Read more

What Iran, Russia & China just did is HUGE, War BACKFIRES on Trump

Danny Haiphong   Iran's shocking response to Trump's imminent attack is sending fear down the spines of the US military as war leaves them defenseless from Iranian missile fire says Mohammad Marandi. This video breaks down why this war is already backfiring on Trump. 
Post a Comment
Read more

A response to misinformation on Nicaragua: it was a coup, not a ‘massacre’

There is so much misinformation in mainstream corporate media about recent events in Nicaragua that it is a pity that Mary Ellsberg’s article for Pulse has added to it with a seemingly leftish critique. Ellsberg claims that recent articles, including from this website, often “ paint a picture of the crisis in Nicaragua that is dangerously misleading. ” Unfortunately, her own article does just that. It looks at the situation entirely from the perspective of those opposing Daniel Ortega’s government while whitewashing their malevolent behavior and downplaying the levels of US support they have relied on. Her piece is an incomplete depiction of what is happening on the ground, ignoring many salient facts that have come to light and which have been outdated by recent events. The following is a brief response to Ellsberg’s main points from someone who lives in Nicaragua and has observed the situation directly and intimately: https://grayzoneproject.com/2018/08/15/a-res...
Post a Comment
Read more

Iran could be the US’s Boer war: a hollow victory that marks the beginning of the end of empire

US leaders anticipated a walkover. Now they’re embroiled in a conflict that could hasten the end of US economic dominance  by Larry Elliott   Nobody gave the Boers a prayer when the war in South Africa began in 1899. It was farmers ranged against the might of the British empire, and the expectation was that resistance would quickly crumble. Eventually, might did prevail. Britain won the Boer war, but it was a hollow victory that took the best part of three years to achieve and came at a high cost. The blow to British prestige – coming at a time when its global hegemony was under threat from fast-growing countries such as the US – was severe. Far from highlighting the extent of Britain’s power, it exposed its limitations. A century and a quarter later, the US risks being embroiled in its equivalent of the Boer war. What should have been a walkover threatens to become a prolonged conflict. The Iranians are using guerrilla tactics, just as the Boers did, with much success. There ...
Post a Comment
Read more

The dominant elite ready to break the "social contract"

Hyper-automation will allow the super-rich to “get rid” of the rest by system failure Since the French revolution and the new form of the urban states-democracies, the ruling class had to make the so-called "social contract" with the majority. From the moment that the dominant urban class took the power from feudalism and monarchy, should had to find a way to protect the means of production and the labor force. Therefore, the ethnic consciousness in each state served to bound the majority in order to shape national armies to protect the ruling class interests. In exchange, the ruling urban class had given the so-called social state, labor rights, etc., through the nation-state as a carrier and guarantor for all these benefits for the middle and lower classes. Since then, there have been a lot of battles and the majority managed to conquer some benefits. At the start of 20th century, the technology progress had brought the mass production. Western s...
14 comments
Read more