Μετά τα σχέδια για ιδιωτικοποίηση του νερού, το Μητσοτακικό καθεστώς ετοιμάζεται να ισοπεδώσει με το νεοφιλελεύθερο "οδοστρωτήρα" και τη δημόσια παιδεία.
Από τη χθεσινή ομιλία Κεραμέως στη βουλή, το μόνο που χρειάζεται να κρατήσετε είναι η εξής φράση:
Εμείς, λοιπόν, κάνουμε πράξη τη δέσμευσή μας, για πανεπιστήμια πιο ελεύθερα και αυτόνομα. Για πανεπιστήμια, τα οποία μπορούν να ρυθμίζουν τα του οίκου τους.
Όταν ακούτε έννοιες όπως "ελευθερία", "αυτονομία" και "αυτορρύθμιση", να βγαίνουν από στόματα φανατικών νεοφιλελεύθερων, όπως των στελεχών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, να ετοιμάζεστε για ιδιωτικοποιήσεις, ξεπουλήματα και όλες τις επακόλουθες συμφορές.
Πίσω από τα ωραία λόγια της Κεραμέως, κρύβονται οι αληθινές προθέσεις του καθεστώτος και για τον τομέα της παιδείας. Δηλαδή, σταδιακή ιδιωτικοποίηση των δημόσιων πανεπιστημίων και τελειωτικό χτύπημα στη δημόσια, δωρεάν παιδεία.
Απ'ότι φαίνεται και με βάση τα λόγια της Κεραμέως, ο δούρειος ίππος που θα χρησιμοποιηθεί για τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση των δημόσιων πανεπιστημίων, είναι τα ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών. Με την απόφαση αυτή, ανοίγει ο δρόμος για πανεπιστήμια πελατειακού τύπου, τα οποία σταδιακά και συστηματικά θα απογαλακτίζονται από τον εθνικό προϋπολογισμό, με το κομμάτι του ΑΕΠ για την παιδεία να ροκανίζεται συνεχώς.
Στόχος είναι να μετατραπούν τα δημόσια πανεπιστήμια σε ιδιωτικού τύπου ανώτατα ιδρύματα που θα βασίζονται κυρίως στα ακριβά δίδακτρα, ενώ θα επιδίδονται και σε ένα σκληρό αγώνα δρόμου προς εύρεση επιπλέον πηγών χρηματοδότησης προκειμένου να επιβιώσουν.
Οι δύο βαθύτεροι στόχοι του Μητσοτακικού καθεστώτος, είναι η περαιτέρω μείωση φόρων υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και η εισροή ιδιωτικών πανεπιστημίων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που θα μπορούν να ανταγωνιστούν επί ίσοις όροις τα ήδη υπάρχοντα, αφού αυτά θα χάσουν την κρατική στήριξη.
Όλα αυτά θα πλασαριστούν με το κλασικό νεοφιλελεύθερο παραμύθι περί ανταγωνισμού που δήθεν θα ρίξει τις τιμές στα δίδακτρα. Και ενώ στην περίπτωση του νερού το παραμύθι έχει αποδειχθεί στην πράξη, αφού δημιουργούνται καρτέλ και μονοπώλια που ελέγχουν τις τιμές και τις αυξάνουν αντί να τις μειώνουν, στον τομέα της παιδείας έχουμε επίσης χειροπιαστά παραδείγματα του πόσο απέτυχε το μοντέλο που ονειρεύονται οι φανατικοί του Μητσοτάκη, σε βάρος κυρίως της σπουδάζουσας νεολαίας.
Όπως έχουμε ήδη αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο, μπορούμε να δούμε τη σημερινή κατάσταση στην άκρως νεοφιλελεύθερη Αμερική, για να καταλάβουμε το βαθμό αποτυχίας του ιδιωτικού μοντέλου στα πανεπιστήμια.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Αμερικανική νεολαία είναι τα φοιτητικά χρέη. Πολλοί μάλιστα μιλούν για την επόμενη μεγάλη φούσκα που είναι έτοιμη να σκάσει και που μπορεί να αποδειχθεί πολύ χειρότερη από τη φούσκα των στεγαστικών δανείων που συμπαρέσυρε την παγκόσμια οικονομία το 2008.
Η επιβολή του μοντέλου της ελεύθερης αγοράς στην ανώτατη εκπαίδευση, σε συνδυασμό με ορισμένες ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στην αγορά εργασίας, δημιούργησε μια ολόκληρη γενιά ανέργων με πανεπιστημιακού επιπέδου γνώσεις, οι οποίοι δυσκολεύονται όλο και πιο πολύ να βρουν δουλειά ανάλογη των προσόντων και δεξιοτήτων τους. Στην Αμερική τους αποκαλούν πλέον 'hyper-educated poor'.
Το όλο και πιο σαθρό αυτό σύστημα βασίζεται αποκλειστικά στο κυνήγι του κέρδους. Τα πανεπιστήμια επιδιώκουν όλο και περισσότερους εισακτέους για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη από τα πανάκριβα δίδακτρα. Η ρημαγμένη από την κρίση μεσαία τάξη δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο τεράστιο κόστος των σπουδών και στρέφεται στον τραπεζικό δανεισμό. Οι τραπεζίτες με τη σειρά τους έχουν βρει ακόμα έναν τρόπο να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους μέσα από την τεράστια φούσκα των φοιτητικών δανείων.
Τελικά, το σύστημα παράγει απόφοιτους οι οποίοι όχι μόνο δεινοπαθούν για χρόνια έχοντας στην πλάτη τους το δυσβάσταχτο βάρος του φοιτητικού τους δανείου, αλλά, επιπλέον, δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να βρουν δουλειά στις μεγάλες Αμερικανικές εταιρίες. Και αυτό γιατί η εκρηκτική ώθηση που βιώνει ο τομέας της τεχνητής νοημοσύνης, επιτρέπει στις εταιρίες να αυτοματοποιούν ακόμα και εκείνες τις παραγωγικές διαδικασίες στις οποίες απαιτείται υψηλή εξειδίκευση και πανεπιστημιακού επιπέδου γνώση.
Όλος ο κύκλος λειτουργεί με όρους μεγιστοποίησης του κέρδους. Αλλά τα αφηγήματα της κυρίαρχης ιδεολογίας έχουν καταφέρει να πείσουν τους περισσότερους Αμερικανούς ότι είναι δικό τους το φταίξιμο που δεν μπορούν να βρουν δουλειά. Στην πραγματικότητα, οι πολιτικοί που έχουν εξαγοραστεί από τα λόμπι, επιβάλουν το αποτυχημένο μοντέλο της ιδιωτικοποίησης σε κάθε τομέα (και όχι μόνο στην παιδεία), γιατί απλά οι πλούσιοι δωρητές των εκλογικών τους εκστρατειών κερδίζουν δισεκατομμύρια από αυτό το μοντέλο.
Τι κερδίζουν τα ιδιωτικά συμφέροντα από ποιοτικά και ανταγωνιστικά δημόσια πανεπιστήμια; Απολύτως τίποτα. Αντιθέτως χάνουν. Γι'αυτό και η εμμονή της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν έχει καμία άλλη εξήγηση, παρά το ότι εξυπηρετεί συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα.
Όταν ακούτε λοιπόν τους ανάλγητους του Μητσοτακικού καθεστώτος να αγορεύουν με ωραία λόγια περί δήθεν του "καινούργιου" που έρχεται, απέναντι στο "παρωχημένο" που εμποδίζει την "πρόοδο", τότε πιθανότατα το αντίθετο συμβαίνει. Να ετοιμάζεστε για εφαρμογή δοκιμασμένων και αποτυχημένων νεοφιλελεύθερων συνταγών.
Comments
Post a Comment