Άλλη μια απόδειξη για την απόλυτα κοινή γραμμή των δανειστών μέσω WikiLeaks

globinfo freexchange

Η νέα αποκάλυψη των WikiLeaks, αποτελεί άλλη μια απόδειξη για το γεγονός ότι το νεοφιλελεύθερο κατεστημένο και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού έχει μια κοινή γραμμή για το Ελληνικό ζήτημα, δηλαδή την εφαρμογή των καταστροφικών πολιτικών του ΔΝΤ, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, προκειμένου να ολοκληρωθεί με "επιτυχία" το Ελληνικό πείραμα.

Από το tvxs.gr :

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει το Wikileaks, λίγες ημέρες μετά το δημοψήφισμα στην Ελλάδα, ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Τζον Ποντέστα επικοινωνεί με το γραφείο του Μπιλ Κλίντον, με το ερώτημα εάν μπορεί να μεσολαβήσει προς την ελληνική κυβέρνηση ώστε να πειστεί ο Αλέξης Τσίπρας και να υπογραφεί μια συμφωνία. Η απάντηση από την πλευρά του Μπιλ Κλίντον φαίνεται να είναι θετική, ωστόσο ζητά περισσότερες πληροφορίες για τη συμφωνία και την κατάσταση, αλλά και εάν αντίστοιχη «πίεση» θα ασκηθεί και προς την πλευρά του Βερολίνου. [...] Σημειώνεται πως από τα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί μέχρι τώρα δεν διευκρινίζεται εάν τελικά ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ παρενέβη και συνομίλησε με τον Αλέξη Τσίπρα, ούτε και ποιες απαντήσεις έλαβε στις ερωτήσεις που έθεσε.

Παρά τον φανερό πλέον, οικονομικό πόλεμο ΗΠΑ-Γερμανίας και τις όποιες κόντρες βγαίνουν στην επιφάνεια, πρόκειται απλά για ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών της οικονομικής ολιγαρχίας στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, προκειμένου να ισχυροποιήσουν τη θέση τους στη νέα εποχή της παγκόσμιας Φεουδαρχίας των τραπεζών και πολυεθνικών.

Ο πόλεμος φαίνεται να κορυφώθηκε με αφορμή κάποιες λεπτομέρειες στις περίφημες διατλαντικές συμφωνίες, αλλά το γενικότερο πλαίσιο στο οποίο θα θεμελιωθεί η νέα πραγματικότητα είναι κοινό και σ'αυτό υπάρχει απόλυτη ευθυγράμμιση από τους εκπροσώπους της παγκόσμιας πλουτοκρατίας.

Έτσι, επιβεβαιώνεται η εκτίμηση ότι οι εκπρόσωποι των δανειστών έχουν απόλυτα κοινή γραμμή όσον αφορά το Ελληνικό ζήτημα, ακριβώς επειδή το Ελληνικό πείραμα πρέπει πάση θυσία να ολοκληρωθεί και να επεκταθεί και αλλού με βάση τις νέες συνθήκες: πλήρης διάλυση των εργασιακών, πλήρης διάλυση του κοινωνικού κράτους, ιδιωτικοποίηση των πάντων έναντι πινακίου φακής.

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο :

Με ή χωρίς Τσίπρα, με πρόθυμους και απρόθυμους, με οικονομικά πραξικοπήματα και κλειστές τράπεζες, με αχυράνθρωπους σε θέσεις κλειδιά και κυβερνήσεις τεχνοκρατών, οι μαριονέτες των πλουτοκρατών περνάνε σιγά-σιγά τα μέτρα που θέλουνε, αλλά συνεχίζουν κανονικά τις παραστάσεις προς "τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού", το οποίο, δυστυχώς, ακόμα και μέσα σ'αυτό το τοπίο της απόλυτης καταστροφής συνεχίζει να έχει αυταπάτες ότι κάτι μπορεί να αλλάξει μέσα στο ευρώ. Όπως έχει επίσης αναφερθεί ήδη “Το θέατρο θα συνεχιστεί και στο επόμενο διάστημα από τα μίντια, τους γραφειοφασίστες των Βρυξελλών, το διευθυντήριο του Βερολίνου και τους οικονομικούς δολοφόνους του ΔΝΤ. Θα προβάλλονται δήθεν εσωτερικές διαφωνίες και υπόγειες συγκρούσεις για λόγους αποπροσανατολισμού.” Επομένως, αν θέλετε να δείτε την πραγματική εικόνα, θα πρέπει να στραφείτε στις πρόσφατες διαρροές των WikiLeaks και τις αντιδράσεις. Οι οικονομικοί δολοφόνοι του ΔΝΤ "ζήλεψαν" το οικονομικό πραξικόπημα του Ντράγκι εναντίον της Ελλάδας το καλοκαίρι του 2015, επειδή έχουν ακριβώς την ίδια "ιδεολογία", σκέπτονται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, υπηρετούν τα ίδια αφεντικά και έχουν τους ίδιους στόχους.

Η νέα διαρροή όμως αποκαλύπτει και μια άλλη διάσταση της όλης υπόθεσης. Το γεγονός ότι ο Μπιλ Κλίντον ζήτησε ουσιαστικά διαβεβαιώσεις ότι θα ασκηθεί αντίστοιχη πίεση και στην πλευρά του Βερολίνου, αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι οι Αμερικανοί δεν ήταν καθόλου σίγουροι για το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα και φοβόντουσαν ίσως ένα σοβαρό γεωπολιτικό ατύχημα που θα μπορούσε να τους κοστίσει ακριβά. Φοβόντουσαν δηλαδή ότι αν το Βερολίνο διατηρούσε την άκαμπτη στάση του, η Ελλάδα θα μπορούσε να φύγει από το ευρώ και να "διολισθήσει" προς την πλευρά της Ρωσίας.

Δυστυχώς, ο Τσίπρας και η ομάδα των μετριοπαθών που τον περικύκλωσε, αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, αφού δεν κατάφεραν να διαγνώσουν και να εκμεταλλευτούν αυτό το φόβο της Ουάσιγκτον, με αποτέλεσμα να παραδοθούν τελικά άνευ όρων στους γραφειοφασίστες των Βρυξελλών, στο διευθυντήριο του Βερολίνου και στη μαφία του ΔΝΤ.