Γιατί διάλεξαν την ΕΡΤ

του system failure

Πολλοί αναρωτιούνται τι στο διάολο σκεφτόταν ο Σαμαράς και έκανε μια τέτοια κίνηση όσον αφορά την ΕΡΤ. Πολλοί μίλησαν για άστοχες και σπασμωδικές κινήσεις, αλλά μάλλον τελικά οι σύμβουλοί του, ή κάποιοι από τους συμβούλους του, που πολύ πιθανότατα να προέρχονται από την ακροδεξιά συνιστώσα της ΝΔ, ίσως να είχαν στο μυαλό τους μια συγκεκριμένη τακτική.

Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, τα δημοσιονομικά χειροτέρευαν, το “success story” ελάχιστα έπειθε και ήρθε και η χαριστική βολή με το ναυάγιο της πώλησης της ΔΕΠΑ. Κάτι έπρεπε να γίνει για να αποκατασταθεί η πυγμή του πρωθυπουργού στα μάτια των ψηφοφόρων και να τονωθούν λίγο τα ποσοστά της παράταξης που έδειχναν να “λιμνάζουν” επικίνδυνα. Οι σύμβουλοι, πιθανόν να έβλεπαν τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής να ανεβαίνουν και σκέφτηκαν ότι αν δεν γίνει τώρα κάτι δραστικό, η φθορά στο μεγαλύτερο κόμμα του κυβερνητικού συνασπισμού θα είναι ανεπανόρθωτη.

Καθώς είδαν ότι το μέτρο της επιστράτευσης πέρασε σχετικά εύκολα δημιουργώντας τριβές ακόμα και ανάμεσα στους διαφορετικούς συνδικαλιστικούς σχηματισμούς των δημοσίων υπαλλήλων, προφανώς να θεώρησαν ότι οι συνθήκες ωρίμασαν ώστε να επιβάλλουν μια σκληρότερη απόφαση που θα έδειχνε ποιος είναι το αφεντικό, θα προσέλκυε ψηφοφόρους από την Χρυσή Αυγή και θα άνοιγε οριστικά το δρόμο για την πλήρη εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης ατζέντας κατ' εντολή και των δανειστών.

Από την λογική των fast-track ιδιωτικοποιήσεων, το μεγαλύτερο κόμμα του κυβερνητικού συνασπισμού πέρασε αμέσως στη λογική των fast-track απολύσεων και διάλεξε τη δημόσια τηλεόραση για να εφαρμόσει αυτή την “καινοτομία”. Αλλά απ' ότι φαίνεται η κίνηση δεν του βγήκε καθώς, όπως ήταν λογικό, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Η επόμενη κίνηση ήταν να ενεργοποιηθεί η προπαγάνδα του κοινωνικού αυτοματισμού. Σε μια ανανεωμένη βερσιόν μιας τακτικής του παλαιού Δεξιού παρακράτους επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο στρατός των φιλοκυβερνητικών τρολλ έπιασε και πάλι δουλειά στο διαδίκτυο, με στόχο να συμπαρασύρει όσο το δυνατό περισσότερους απελπισμένους και άνεργους πολίτες στην επιδοκιμασία της απαράδεκτης αυτής απόφασης, στρέφοντάς τους ταυτόχρονα εναντίον όσων την αποδοκίμασαν.

Τότε, ήταν ένας πρώην κομουνιστής, ο Γιώργος Γεωργαλάς, που συμβούλεψε την κυβέρνηση Καραμανλή να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ανόδου της ΕΔΑ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των συγκεντρώσεών της, με τις περίφημες αντισυγκεντρώσεις, δηλαδή με ομάδες παρακρατικών που εισχωρούσαν σε συγκεντρώσεις της αντιπολίτευσης και παρίσταναν τους αγανακτισμένους με σκοπό να τις διαλύουν και να ελαχιστοποιήσουν την επιρροή της ΕΔΑ στην κοινωνία.

Σήμερα, στον εικονικό κόσμο του διαδικτύου γίνεται ένας αντίστοιχος πόλεμος, με τα φιλοκυβερνητικά τρολλ να μπαίνουν στις διάφορες ιστοσελίδες και να παριστάνουν τους αγανακτισμένους πολίτες που κόπτονται για την κάθαρση και την διαφάνεια και επικροτούν την “τόλμη” του πρωθυπουργού να εξαφανίσει την “διεφθαρμένη” ΕΡΤ. Και όσο εύκολα διαδίδονται οι ιδέες στο διαδίκτυο και οργανώνονται κινήματα, άλλο τόσο εύκολα αναπαράγεται η προπαγάνδα. .

Παρόλα αυτά απ' ότι φαίνεται, ούτε αυτή η τακτική είχε σημαντικό αποτέλεσμα καθώς η χιονοστιβάδα των αντιδράσεων συνέχισε να μεγαλώνει και ο Σαμαράς δεν κατάφερε να πετύχει ούτε την στήριξη των δύο άλλων κυβερνητικών εταίρων. Έτσι, έκανε μια τελευταία απέλπιδα προσπάθεια να απεγκλωβιστεί από το αδιέξοδο στο οποίο περιήλθε, μιλώντας στο πρόσφατο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ.

Όμως και εκεί η εικόνα ήταν τραγική. Μέσα από ένα παραλήρημα, επιχείρησε να υπεραμυνθεί της απαράδεκτης επιλογής του να κλείσει τη δημόσια τηλεόραση με συνοπτικές διαδικασίες. Χαρακτήρισε την ΕΡΤ ως συντεχνία βολεμένων, σε μια αίθουσα γεμάτη με βολεμένους ή υποψήφιους βολεμένους. Μίλησε για τους νέους και για το μέλλον, σε μια αίθουσα που θύμιζε προεκλογική συγκέντρωση πλαστικών σημαιών της δεκαετίας του 80. Μίλησε για το μέλλον, όταν το αυταρχικό ύφος του αντιπροσώπου του, όταν ανακοίνωνε το κλείσιμο της ΕΡΤ, μας γύρισε μονομιάς πίσω στο παρακράτος και τη χούντα της δεκαετίας του 60. Υπερτόνισε το γεγονός ότι οι απολυμένοι της ΕΡΤ θα αποζημιωθούν γενναιόδωρα (!), με ένα ύφος που παρέπεμπε ευθέως σε μια αγωνιώδη απόπειρα δωροδοκίας τους, προκειμένου να σταματήσουν να εκπέμπουν, να “διαλυθούν ησύχως” και να αποδεχθούν τον εξευτελισμό.

Σε μια τέτοια αίθουσα επιχείρησε να εμφανιστεί ως ο αρχιερέας της κάθαρσης επικεντρώνοντας τα βέλη του αποκλειστικά στην “διεφθαρμένη” ΕΡΤ, αλλά κάτι ξέχασε. Ξέχασε να αναφέρει το Βατοπέδι, τη Ζίμενς και τη λίστα Λαγκάρντ, το σκάνδαλο των ομολόγων, το δώρο “Αγροτική” στην Πειραιώς, το σκανδαλώδες κούρεμα των ομολόγων νοσοκομείων και πανεπιστημίων στα πλαίσια του PSI και πολλά άλλα. Ξέχασε επίσης να μας πει ποιος διόριζε τις διοικήσεις και τους συμβούλους στην ΕΡΤ. Αυτές που έκαναν πάρτι την ίδια στιγμή που οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ έβλεπαν τους μισθούς τους να μειώνονται. Ξέχασε να μας πει ποια κανάλια εκπέμπουν χωρίς άδεια και ποιο είναι το ποιόν των αφεντικών τους.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι, πέρα από τις κομματικές τακτικές και σκοπιμότητες, η κίνηση κατά της ΕΡΤ ήταν καθαρά στοχευμένη και είχε καθαρά ιδεολογικό χαρακτήρα. Σ' ένα σύμπαν ιδιωτικών καναλιών που λειτουργούν χωρίς άδειες, που διαπλέκονται χρόνια τώρα με το δικομματικό κατεστημένο, παρασιτώντας σε βάρος του δημοσίου, προσφέροντας στους Έλληνες πολίτες μπόλικες δόσεις αποχαύνωσης σε αντίθεση με τη δημόσια τηλεόραση που προσέφερε πολιτισμό, η αιτιολογία περί διαφθοράς στην ΕΡΤ που με μια ισοπεδωτική λογική βάζει στο ίδιο τσουβάλι εργαζόμενους, συμβούλους και διοίκηση, μοιάζει τουλάχιστον γελοία.

Η μοναδική αλήθεια είναι ότι πρέπει πασει θυσία να επιβληθεί η Θατσερικού τύπου νεοφιλελεύθερη ατζέντα στην πιο ακραία της μορφή και γι'αυτό έπρεπε να χτυπηθεί η δημόσια τηλεόραση, ένα από τα τελευταία σύμβολα πολιτισμικής αντίστασης απέναντι στην κουλτούρα της μετατροπής των πάντων σε κόστος και κέρδος, ενός είδους οικονομικού ολοκληρωτισμού. Στο εξωτερικό το κατάλαβαν, γι'αυτό και αντέδρασαν άμεσα. Ξέρουν ότι αν τελικά περάσει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, τότε σύντομα θα έρθει και η σειρά τους.