Πως εξηγείται η εμμονή της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς στο αποτυχημένο μοντέλο της ιδιωτικής εκπαίδευσης

του system failure

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι ορισμένα στελέχη της ΝΔ προσπαθούν με αγωνία να αποτινάξουν από πάνω τους τη ρετσινιά της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας. Η καταστροφή που έχουν επιφέρει οι τύπου-ΔΝΤ νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην Ελλάδα αλλά και αλλού είναι τόσο προφανής, που κανείς (ή σχεδόν κανείς) δεν θέλει να συνδέσει το όνομά του με τον νεοφιλελευθερισμό.

Παρόλα αυτά, ο πυρήνας των πρωτοκλασάτων (και πολλών άλλων) στελεχών της Δεξιάς παράταξης είναι αδύνατον να κρύψει την αφοσίωσή του στις πιο ακραίες των πολιτικών που επιβάλει το παγκόσμιο νεοφιλελεύθερο ιερατείο.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εμμονή των στελεχών της ΝΔ στην προώθηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Το γεγονός ότι, όπου σταθούν και όπου βρεθούν, επιμένουν στο να διατυμπανίζουν την ανάγκη ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων που θα παρέχουν ισότιμα πτυχία, είναι τουλάχιστον ύποπτο.

Μπορούμε να δούμε τη σημερινή κατάσταση στην άκρως νεοφιλελεύθερη Αμερική, για να καταλάβουμε το βαθμό αποτυχίας του ιδιωτικού μοντέλου στα πανεπιστήμια. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Αμερικανική νεολαία είναι τα φοιτητικά χρέη. Πολλοί μάλιστα μιλούν για την επόμενη μεγάλη φούσκα που είναι έτοιμη να σκάσει και που μπορεί να αποδειχθεί πολύ χειρότερη από τη φούσκα των στεγαστικών δανείων που συμπαρέσυρε την παγκόσμια οικονομία το 2008.

Η επιβολή του μοντέλου της ελεύθερης αγοράς στην ανώτατη εκπαίδευση, σε συνδυασμό με ορισμένες ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στην αγορά εργασίας, δημιούργησε μια ολόκληρη γενιά ανέργων με πανεπιστημιακού επιπέδου γνώσεις, οι οποίοι δυσκολεύονται όλο και πιο πολύ να βρουν δουλειά ανάλογη των προσόντων και δεξιοτήτων τους. Στην Αμερική τους αποκαλούν πλέον 'hyper-educated poor'.

Το όλο και πιο σαθρό αυτό σύστημα βασίζεται αποκλειστικά στο κυνήγι του κέρδους. Τα πανεπιστήμια επιδιώκουν όλο και περισσότερους εισακτέους για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη από τα πανάκριβα δίδακτρα. Η ρημαγμένη από την κρίση μεσαία τάξη δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο τεράστιο κόστος των σπουδών και στρέφεται στον τραπεζικό δανεισμό. Οι τραπεζίτες με τη σειρά τους έχουν βρει ακόμα έναν τρόπο να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους μέσα από την τεράστια φούσκα των φοιτητικών δανείων.

Τελικά, το σύστημα παράγει απόφοιτους οι οποίοι όχι μόνο δεινοπαθούν για χρόνια έχοντας στην πλάτη τους το δυσβάσταχτο βάρος του φοιτητικού τους δανείου, αλλά, επιιπλέον, δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να βρουν δουλειά στις μεγάλες Αμερικανικές εταιρίες. Και αυτό γιατί η εκρηκτική ώθηση που βιώνει ο τομέας της τεχνητής νοημοσύνης, επιτρέπει στις εταιρίες να αυτοματοποιούν ακόμα και εκείνες τις παραγωγικές διαδικασίες στις οποίες απαιτείται υψηλή εξειδίκευση και πανεπιστημιακού επιπέδου γνώση.

Όλος ο κύκλος λειτουργεί με όρους μεγιστοποίησης του κέρδους. Αλλά τα αφηγήματα της κυρίαρχης ιδεολογίας έχουν καταφέρει να πείσουν τους περισσότερους Αμερικανούς ότι είναι δικό τους το φταίξιμο που δεν μπορούν να βρουν δουλειά. Στην πραγματικότητα, οι πολιτικοί που έχουν εξαγοραστεί από τα λόμπι επιβάλουν το αποτυχημένο μοντέλο της ιδιωτικοποίησης σε κάθε τομέα (και όχι μόνο στην παιδεία), γιατί απλά οι πλούσιοι δωρητές των εκλογικών τους εκστρατειών κερδίζουν δισεκατομμύρια από αυτό το μοντέλο.

Τι κερδίζουν τα ιδιωτικά συμφέροντα από ποιοτικά και ανταγωνιστικά δημόσια πανεπιστήμια; Απολύτως τίποτα. Αντιθέτως χάνουν. Γι'αυτό και η εμμονή της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν έχει καμία άλλη εξήγηση, παρά το ότι εξυπηρετεί συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα.

Το κόλπο είναι γνωστό: Το ΔΝΤ επιβάλλει λιτότητα και περικοπές – Οι δημόσιες επενδύσεις μηδενίζονται - Η δημοσία παιδεία στενάζει - Η Δεξιά, με το πρόσχημα των νέων θέσεων εργασίας, προωθεί την ιδιωτική παιδεία - Τα κέρδη των ιδιωτών-τραπεζών αυξάνονται – Η στρατιά των ανέργων μεγαλώνει – Ο φαύλος κύκλος επαναλαμβάνεται.