Οι ολιγάρχες ετοιμάζουν το Plan B που είχαν στο συρτάρι: Συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΙΝΑΛ και επιστροφή της γαλαζοπράσινης λαίλαπας

globinfo freexchange

 

Το άκρως φιλοκυβερνητικό Βήμα, κομμάτι της συστημικής προπαγάνδας της εγχώριας ολιγαρχίας, έδωσε χθες το σύνθημα για το Plan B των ολιγαρχών που είχαν στο συρτάρι ως εναλλακτική, καθώς δεν χρειάστηκε να το θέσουν σε εφαρμογή, λόγω της αυτοδυναμίας που πέτυχε η Μητσοτακική δεξιά στις εκλογές του Ιουλίου του 2019. 

 

Πρόκειται το σενάριο συγκυβέρνησης ΝΔ-ΚΙΝΑΛ. 

Όπως είχαμε γράψει τον Ιούνιο του 19, η ΝΔ (με ή χωρίς δεκανίκια), έχει ως μοναδική αποστολή να συνεχίσει το "λαμπρό" της έργο από εκεί που το άφησε. Βέβαια, η "Αριστερή παρένθεση", που η Τρόικα εσωτερικού και εξωτερικού φρόντισε έτσι και αλλιώς να κουρελιάσει, κράτησε λίγο παραπάνω απ'ότι υπολόγισαν τα "μεγάλα αφεντικά". Τώρα, ήρθε η ώρα να ξεκουμπιστεί, διότι υπάρχει κίνδυνος να θυμηθεί τις Αριστερές της καταβολές και να καταστρέψει το "θεάρεστο" σχέδιο του νεοφιλελεύθερου ιερατείου. Απ'ότι φαίνεται, υπάρχουν πρόθυμα δεκανίκια, για παν ενδεχόμενο.

Από τότε η Φώφη Γεννηματά είχε δηλώσει πως «το Κίνημα Αλλαγής δεν θα αφήσει τη χώρα να πάει στα βράχια», πράγμα που ερμηνεύτηκε ως «κλείσιμο» του ματιού στον Κυριάκο Μητσοτάκη για συγκυβέρνηση την επόμενη ημέρα. 

Μια ματιά να ρίξει κανείς στη χθεσινή δημοσκόπηση της Metron Analysis αρκεί για να καταλάβει τα δημοσκοπικά μαγειρέματα που επιχειρούν να δημιουργήσουν το επιθυμητό κλίμα.

 

 

Για πρώτη φορά η ΝΔ του Μητσοτάκη παρουσιάζεται με ποσοστό κάτω του 30%. Μιλάμε για το κόμμα του απόλυτου ολέθρου και της διαφθοράς, που έχει αποτύχει σε όλα τα μεγάλα ζητήματα, όλο αυτό το διάστημα που κυβερνάει. Οι ολιγάρχες ενδεχομένως κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στις Μητσοτακικές τους μαριονέτες, καθώς είναι πολύ πιθανό οι κρυφές δημοσκοπήσεις να δίνουν ποσοστά πολύ χαμηλότερα στο κόμμα της πάλαι ποτέ λαϊκής δεξιάς.

 

Και δεν θα ήταν καθόλου απίθανο. Παρά τις πομπώδεις πατριωτικές φανφάρες στελεχών του καθεστώτος, προκειμένου να συγκρατήσουν τη διαρροή "κοψοχέρηδων" προς τα δεξιά της ΝΔ, η άκρως δυστοπική πραγματικότητα για τον μέσο Έλληνα είναι αμείλικτη.

 

Η λίστα των μεγάλων "επιτυχιών" του Μητσοτακικού καθεστώτος περιλαμβάνει ρεκόρ δημόσιου χρέους, μετακλητών, καμένων δασών και διαφθοράς. Ελευθερία τύπου στον πάτο. Θεσμοθετημένο εργασιακό μεσαίωνα. Επιχείρηση συστηματικής διάλυσης της δημόσιας παιδείας. Ξεπούλημα της ΔΕΗ και ράλι ανόδου των τιμών. Αστυνομοκρατία και κράτος καταστολής. Και φυσικά, μια άκρως αποτυχημένη διαχείριση της πανδημίας με τους σκληρούς και ανάλγητους νεοφιλελέδες του καθεστώτος όχι μόνο να επιμένουν να μην ενισχύουν το ΕΣΥ, αλλά αντίθετα, να εργαλειοποιούν την όλη κατάσταση προκειμένου να προωθήσουν τα σχέδια για πλήρη ιδιωτικοποίηση του τομέα της υγείας.

Αλλά τα "ωραία" της δημοσκόπησης δεν τελειώνουν εδώ. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο, τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ προσαρμόζονται ανάλογα, ώστε να διατηρείται η διαφορά περίπου στις δέκα μονάδες από τη ΝΔ. Μήπως τελικά κυβερνάει ο Τσίπρας και δεν το πήραμε χαμπάρι; Δεν πρέπει να υπάρχει ανάλογο παράδειγμα στα παγκόσμια χρονικά. Δηλαδή, να κυβερνάει σε μια χώρα το πρώτο κόμμα με αυτοδυναμία και όταν πέφτουν τα ποσοστά του, να πέφτουν αυτόματα και τα ποσοστά της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Ούτε σε επεισόδιο των X-Files δεν γίνονται αυτά.

Αλλά το καλύτερο το αφήσαμε για το τέλος και αφορά το ποσοστό του ΚΙΝΑΛ. Εδώ βλέπουμε πραγματικά μαγείρεμα βγαλμένο κατευθείαν από τις σύγχρονες σχολές μάρκετινγκ και δημοσίων σχέσεων. Το 9,8% δεν είναι διψήφιο ποσοστό (γιατί θα παραήταν τραβηγμένο σε αυτή τη φάση), ωστόσο είναι πολύ κοντά στο 10%. Αν στην επόμενη δημοσκόπηση το ΚΙΝΑΛ εμφανιστεί με ποσοστό λίγο πάνω από 10%, τότε θα επιβεβαιωθεί πλήρως η υπόθεση ότι οι ολιγάρχες επιχειρούν να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα για συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΙΝΑΛ.

Όλα αυτά, ανεξάρτητα με το ποιος θα αναλάβει τελικά την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Απλά ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει για τους ολιγάρχες όσο μικραίνει η πιθανότητα νίκης του Λοβέρδου που είναι η πιο πιστή μαριονέτα, ή του Παπανδρέου, που είναι η αμέσως επόμενη τους επιλογή, αφού είναι εξαιρετικά διαχειρίσιμος. Αλλά το ΚΙΝΑΛ γενικά είναι του χεριού τους.

Το άλλο συμπέρασμα που βγαίνει, είναι ότι οι ολιγάρχες συνεχίζουν να θέλουν μια στρατηγική ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ, για να τελειώνουν μια και καλή με την πιθανότητα "κινδύνου" επιστροφής του στην εξουσία, ενδεχομένως επικεφαλής ενός προοδευτικού σχήματος. Αυτό σημαίνει ότι βρίσκονται ακόμα πολύ μακριά από το Plan C. Δηλαδή, την επιχείρηση πλήρους μετάλλαξης του κόμματος της Αριστεράς σε ένα σοσιαλδημοκρατικό μόρφωμα τύπου ΚΙΝΑΛ που θα είναι πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμο.

Και αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι όχι μόνο δεν επιτεύχθηκε ο στόχος της στρατηγικής ήττας τον Ιούλιο του 19, αλλά και από το γεγονός ότι ορισμένα στελέχη που αποτελούν μεγάλα εμπόδια ενάντια στην επιθυμητή μετάλλαξη του κόμματος, όπως ο Παύλος Πολάκης, κατάφεραν να επανεκλεγούν. Και όχι μόνο αυτό, αλλά εξακολουθούν να παραμένουν αρκετά δημοφιλή παρά τις αλλεπάλληλες επιχειρήσεις δολοφονίας χαρακτήρα από τη μιντιακή χούντα της ολιγαρχίας.

Όλα δείχνουν ότι οι εγχώριοι ολιγάρχες έχουν ένα πολύ δύσκολο παζλ να λύσουν όσον αφορά τις επικείμενες εκλογές, αφού είναι βέβαιο ότι δεν τους βγαίνουν τα κουκιά. Υπάρχει βέβαια και ένα Plan D στα συρτάρια τους, το οποίο έχει δοκιμαστεί και με το οποίο οι γραφειοφασίστες των Βρυξελλών και το διευθυντήριο του Βερολίνου (ασχέτως ποια κυβέρνηση θα σχηματιστεί τελικά), θα είναι εξαιρετικά ικανοποιημένοι. 

 

Απαιτεί βεβαίως μια μακρά περίοδο πολιτικής αστάθειας κατά τη διάρκεια της οποίας δεν θα μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση, πράγμα που υπό τις παρούσες συνθήκες δεν θα ήταν καθόλου απίθανο.

 

Όμως το πιο εφιαλτικό, θα ήταν η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών  - οι οποίοι είναι ήδη απηυδισμένοι με το πολιτικό σύστημα και εξουθενωμένοι με την όλη κατάσταση - να συνηθίσει στην ιδέα ότι αυτό το Plan D θα αποτελούσε τη μοναδική λύση απέναντι στα μεγάλα προβλήματα, τις προκλήσεις και τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η χώρα.