Αοριστίες, αντιφάσεις, στημένες ερωτήσεις αλλά και αλήθειες

του system failure

Κανείς μάλλον δεν θα μπορούσε να περιμένει κάτι καινούργιο από την πρόσφατη συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά μετά την τελευταία σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες. Αλλά όσο και αν φαίνεται περίεργο, μέσα από τις συνήθεις αοριστίες, τις αντιφάσεις και τις ήπιες-χλιαρές έως στημένες ερωτήσεις βγήκαν, με κραυγαλέο μάλιστα τρόπο, και κάποιες αλήθειες.

Η πρώτη παραδοχή δια στόματος πρωθυπουργού έρχεται νωρίς, πριν ακόμα αρχίσουν οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Αναφερόμενος στα τρία πράγματα που ενδιαφέρουν άμεσα την Ελλάδα είπε:

"Το δεύτερο ήταν η χρηματοοικονομική ένωση που αφορά, μεταξύ άλλων, το πώς θα ανακεφαλαιοποιούνται οι τράπεζες, χωρίς να επιβαρύνεται ο δανεισμός των κρατών. Και αυτό μας ενδιαφέρει εξαιρετικά, γιατί όπως καταλαβαίνετε, όταν θα ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, θα δοθεί η δυνατότητα να επωφεληθεί και η Ελλάδα από αυτό, μειώνοντας έτσι και το χρέος της."

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός παραδέχεται ανοιχτά, με αυτή τη δήλωση, ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τουλάχιστον με τον τρόπο που γίνονταν έως τώρα, επιβαρύνει τον δανεισμό των κρατών και αυξάνει το χρέος τους. Μια δήλωση που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την καραμέλα της ανακεφαλαιοποίησης , που προβάλλεται έως και αυτή τη στιγμή από τους ίδιους τους κυβερνητικούς αξιωματούχους, τους mainstream οικονομολόγους και τους συστημικούς δημοσιογράφους, ως ζήτημα ζωής και θανάτου για την οικονομία. Φυσικά, δεν εξήγησε για ποιο λόγο δόθηκαν τόσα πακέτα διάσωσης δισεκατομμυρίων στις τράπεζες εδώ και πέντε χρόνια και γιατί από τη νέα δόση του δανείου προς την Ελλάδα ένα μεγάλο μέρος θα διατεθεί και πάλι για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Η συνέχεια των δηλώσεων περιέχει μια κραυγαλέα αντίφαση:

"Κατά τα άλλα, μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω για την Ελλάδα. Και όλοι αναγνώρισαν, όλοι ανεξαιρέτως, ότι η Ελλάδα έχει κάνει μεγάλη πρόοδο τελευταία. Και επεσήμανα ότι μόλις ολοκληρωθεί η συμφωνία και υπάρξει θετική έκθεση της τρόικας, θα πρέπει πάση θυσία, γρήγορα, άμεσα, να επισπευθεί η εκταμίευση της δόσης. Γιατί; Γιατί η ελληνική κοινωνία και η ελληνική οικονομία βρίσκονται στα όριά τους. Το «αίμα» της οικονομίας που λέγεται ρευστότητα είναι στο μηδέν.

Η ανεργία έχει γίνει εφιαλτική. Σβήνει το δικαίωμα των νέων, των παιδιών να έχουν όνειρα. Και ο κάθε Έλληνας, κάθε ημέρα, περνάει ένα προσωπικό δράμα. Και τους είπα ότι «αυτό δεν είναι Ευρώπη».

Υπογράμμισα ακόμη ότι η πρόοδος που έχει γίνει είναι πολύ μεγάλη για να εκτίθεται καμιά φορά σε κίνδυνο, από υπερβολικές δηλώσεις ή από υπερβολικές απαιτήσεις. Και προειδοποίησα ότι, όσο συνεχίζεται η ύφεση και η άνοδος της ανεργίας, τροφοδοτείται –κυρίως από την ανεργία- ο εξτρεμισμός και ο λαϊκισμός, καταστάσεις οι οποίες, ως φαινόμενα πολιτικά – είναι απαράδεκτα- και για την Ελλάδα και βεβαίως για την Ευρώπη."

Δηλαδή, στην αρχή ο πρωθυπουργός ισχυρίζεται ότι, ενώ όλοι αναγνώρισαν ότι η Ελλάδα έχει κάνει μεγάλη πρόοδο τελευταία, παρόλα αυτά παραδέχεται ότι η ρευστότητα είναι στο μηδέν, ότι η ανεργία έχει γίνει εφιαλτική, ότι οι νέοι δεν έχουν όνειρα και ότι ο κάθε Έλληνας περνάει κάθε μέρα ένα προσωπικό δράμα. Αλλά αμέσως μετά επαναλαμβάνει και πάλι ότι η πρόοδος που έχει γίνει είναι πολύ μεγάλη! Και όμως, μέσα από αυτή την κραυγαλέα αντίφαση, αποκαλύπτεται πλήρως η νεοφιλελεύθερη αντίληψη για το τι σημαίνει πρόοδος: πρόοδος είναι η βελτίωση των δημοσιονομικών δεικτών ακόμα και αν αυτό καταστρέφει τις ζωές των ανθρώπων. Αλλά το χειρότερο είναι ότι ούτε και οι δημοσιονομικοί δείκτες βελτιώνονται στο πείραμα "Ελλάδα"! Τότε γιατί γίνονται όλα αυτά; Ποιος βγαίνει κερδισμένος; Την απάντηση την ξέρουμε ήδη: οι τράπεζες και οι παντός είδους καιροσκόποι.

Περνώντας στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων θα είχε ενδιαφέρον καταρχήν να δούμε κάποια παραδείγματα που θα μπορούσαν να "δείχνουν" στημένες ερωτήσεις:

Δημοσιογράφος: "Είναι η πρώτη φορά που μετέχετε με την ιδιότητα του Πρωθυπουργού, κ. Πρόεδρε, στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., μια πολύ κρίσιμη Σύνοδο, η οποία, παρόλα αυτά, δεν είχε στην ατζέντα της το θέμα της Ελλάδας.Τι ακριβώς είναι αυτό που πέτυχε η χώρα σε αυτή τη Σύνοδο, κ. Πρόεδρε;"

Α. Σαμαράς: "Κοιτάξτε, πράγματι αυτά που συζητήθηκαν δεν είχαν, αν θέλετε, δρομολογηθεί για κάποια συγκεκριμένη χώρα, για να βγει κάποια ανακοίνωση. Θα σας πω όμως γενικότερα ότι αυτό το οποίο συζητήθηκε ήταν για μένα, όπως και για πολλούς άλλους, μια δικαίωση των θέσεών μας που από καιρό έχουμε πάρει για το ζήτημα της ανάπτυξης. Δηλαδή, ανοίγεται ο δρόμος ουσιαστικά για να επωφεληθεί η Ελλάδα από την ανάπτυξη, την οποία πλέον αναγνωρίζει ότι είναι το πρώτο μεγάλο ζητούμενο η ίδια η Ε.Ε.

Ασφαλώς, το δεύτερο είναι ότι εκτός ημερησίας διατάξεως μπήκε αυτή η αναφορά, η τόσο θετική, για την Ελλάδα, που αλλάζει, αν θέλετε, και το κλίμα το ψυχολογικό και τη διάθεση."

Ο δημοσιογράφος τονίζει το γεγονός ότι η πολύ κρίσιμη σύνοδος δεν είχε στην ατζέντα της το θέμα της Ελλάδας στρώνοντας το χάλι στον πρωθυπουργό που απάντησε ότι η θετική αναφορά για την Ελλάδα μπήκε εκτός ημερησίας διάταξης. Μια απλή θετική αναφορά για τη χώρα παρουσιάζεται έτσι ως μέγα επίτευγμα της κυβέρνησης, τόσο, ώστε να αξίζει να ξοδευτεί μια ολόκληρη ερώτηση για το θέμα αυτό τη στιγμή που υπάρχουν ένα σωρό άλλα καυτά ζητήματα που έχουν να κάνουν με την επιβίωση των Ελλήνων πολιτών.

Δημοσιογράφος: "Κύριε Πρόεδρε, πριν από δύο εβδομάδες περίπου, η κ. Merkel ήταν στην Αθήνα που τα είπατε και εκτεταμένα. Προχθές, τη συναντήσατε ξανά στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Σήμερα είχατε ξανά συνάντηση μαζί της. Γιατί αυτή η εμμονή με την κ. Merkel, η οποία ξέρετε μπορεί να δώσει και βάση για πολιτικές ερμηνείες και παρερμηνείες. Δηλαδή, τι περισσότερο είπατε, για παράδειγμα, σήμερα και γιατί μόνο με την κ. Merkel και όχι με κάποιον άλλο Ευρωπαίο ηγέτη, όπως –ας πούμε- ο κ. Hollande της Γαλλίας, επίσης μιας μεγάλης χώρας;"

Α. Σαμαράς: "...Και μια που θέλετε να σας πω και την είδηση, κάλεσα στην Αθήνα τον κ. Hollande, ο οποίος αποδέχθηκε να έρθει με μεγάλη χαρά, θα έλεγα. Και διά της διπλωματικής οδού θα καθοριστεί η συγκεκριμένη ημερομηνία της επίσκεψης του.

Όπως οφείλω να σας πω ότι σήμερα ο Ιταλός Πρωθυπουργός, κ. Monti, μου απάντησε στην πρόσκληση που του είχα κάνει όταν ήμουν στη Ρώμη για να τον δω και μου είπε ότι και αυτός με μεγάλη χαρά θα έρθει στην Αθήνα.

Θα έρθουν και οι δύο, υποθέτω, το προσεχές διάστημα και οι ημερομηνίες και για τους δυο θα καθοριστούν δια της λεγομένης «διπλωματικής οδού»."

Εντελώς περιττή η ερώτηση αφού είχε ήδη διαρρεύσει η είδηση ότι ο Ολάντ δέχθηκε την πρόταση του Σαμαρά για επίσκεψη στην Ελλάδα. Χρησίμευσε απλά για να στρωθεί άλλο ένα χαλί στον Σαμαρά ώστε με την "αποκάλυψή" του και την δήθεν φρέσκια είδηση για την πρωτοβουλία του να καλέσει τους Ολάντ και Μόντι στην Ελλάδα, να φανεί ότι ο πρωθυπουργός δεν είναι προσκολλημένος στη Γερμανική πολιτική και στο Γερμανικό άρμα.

Σε μια άλλη ερώτηση δημοσιογράφου για το τι σκοπεύει να πει ο πρωθυπουργός στους Έλληνες πολίτες για τα νέα βάρβαρα μέτρα 13 δισ. αλλά και πως θα πείσει τους βουλευτές να τα ψηφίσουν, ο Σαμαράς απαντάει με αοριστίες του τύπου "δεν είμαι ικανοποιημένος", "πρέπει να μην πληρώνει ο Ελληνικός λαός τον ΟΣΕ", "είμαστε κυβέρνηση η οποία αγωνίζεται", "να δείξουμε ότι πρώτοι εμείς αγωνιζόμαστε και πονάμε για τον κοινό σκοπό" κ.λ.π. Καμία σχέση δηλαδή με το ερώτημα του δημοσιογράφου. Τα μόνα λόγια στα οποία θα μπορούσαμε να βρούμε κάποια σχέση με το ερώτημα είναι ότι "Αυτά τα οποία πρέπει να κάνουμε, έπρεπε ίσως να τα είχαμε κάνει από καιρό, πολλά από αυτά και μόνοι μας, χωρίς να μας τα ζητήσει κανένας. Πιστεύω ότι καμιά φορά έχουμε να κάνουμε περισσότερα και από εκείνα που απαιτούν οι συμβατικές μας υποχρεώσεις.", υπονοώντας ότι αφού δεν κάναμε αυτά που έπρεπε μέχρι τώρα, πρέπει η Ελληνική κοινωνία να τιμωρηθεί σκληρά, να ματώσει. Φυσικά οι πολιτικοί με τις τεράστιες ευθύνες μένουν πάντα εκτός τιμωρίας λες και αυτοί δεν είναι κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας.

Μια άλλη αποκάλυψη δια στόματος πρωθυπουργού έρχεται μέσα από την απάντησή του στην παρακάτω ερώτηση:

Δημοσιογράφος: "Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να μας εξηγήσετε πού εδράζεται αυτή η αισιοδοξία για την εκταμίευση της δόσης, δεδομένου ότι το ΔΝΤ μάλλον έχει μια διαφορετική προσέγγιση για τη βιωσιμότητα του χρέους.

Δεύτερον, πώς όλες οι αναλύσεις για την εξέλιξη αυτής της βιωσιμότητα βασίζονται σε καλύτερες παροχές για την ανάπτυξη, τη στιγμή που δεν έχει ευοδωθεί ένα τέτοιο σενάριο στο παρελθόν;

Και τρίτον, μιας και μιλάμε για την ανάπτυξη, τι αποφασίστηκε συγκεκριμένα για την ανάπτυξη σήμερα;"

Μεταξύ άλλων, ο Σαμαράς αναφέρει ότι:

"120 δισ. θα βγουν από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, 120 δισ. είναι το συνολικό καινούργιο ποσό, το οποίο μπορεί να βγει. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων αυξάνει το δικό της κεφάλαιο κατά 10 δισ. και επομένως αυξάνει με μια μόχλευση 1 επί 6 σε 60 δισ. αυτά τα οποία μπορεί να δίνει σε ένα χρόνο, άρα σε 3 χρόνια μπορεί να δώσει 180 δισ. επιπλέον, που κυρίως; Στους μικρομεσαίους. Γιατί στους μικρομεσαίους εγώ λέω μικρές, μικρότερες και μεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν ανάγκη κυρίως από ρευστότητα.”

Επειδή τώρα τελευταία έχουμε χάσει τη μπάλα με τα εκατομμύρια και τα δισεκατομμύρια που ανακοινώνουν κάθε τόσο, καλό θα ήταν να διευκρινίσουμε ότι τα δισεκατομμύρια που αράδιασε εδώ ο Σαμαράς δεν αφορούν βέβαια αποκλειστικά την Ελλάδα (προς αποφυγή παραξηγήσεων). Και βέβαια πρόκειται για το πρόγραμμα που έχει ήδη ψηφιστεί στη σύνοδο της 29ης Ιουνίου. Συγκεκριμένα, το ποσό που ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για την Ελλάδα και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις έως το 2015 είναι 1,4 δισ. ευρώ. Αλλά με την ευκαιρία, θα είχε ενδιαφέρον να κάνουμε μια σύγκριση του μέγιστου ποσού που προτίθεται να δώσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, δηλ. τα 180 δισ. ευρώ για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε όλη την Ευρώπη για την επόμενη τριετία, με τα πακέτα διάσωσης που έλαβαν την τελευταία πενταετία σε ρευστό και εγγυήσεις μόνο οι Ελληνικές τράπεζες τα οποία ξεπερνούν τα 200 δισ. ευρώ. Περαιτέρω σχόλια είναι περιττά.

Αλλά η άλλη αποκάλυψη του πρωθυπουργού ερχεται παρακάτω:

“Αλλά επιτρέψτε μου να σας πω, επίσης, ότι εδώ πέρα έγινε στην παράγραφο 9 του τελικού κειμένου συμπερασμάτων, και κάτι το πολύ σημαντικό. Γιατί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε γρήγορα να εγκριθούν εκείνες οι διατάξεις, μέσα δηλ. από την εναρμόνιση εθνικών πλαισίων της κάθε χώρας για την εγγύηση των καταθέσεων. Δηλαδή, στην ουσία μπήκε μέσα από την παράγραφο 9 για πρώτη φορά, η πρόταση εκείνη που είχε μείνει μετέωρη στον αέρα, του Monti, για εγγύηση καταθέσεων.”

Δηλαδή, ουσιαστικά, ο πρωθυπουργός παραδέχεται ότι δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη για διασφάλιση των καταθέσεων έως τώρα , ούτε καν σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, και άρα, το κεντρικό επιχείρημα της διασφάλισης των καταθέσεων, ως άλλοθι για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που διέδιδαν καθημερινά οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, οι mainstream οικονομολόγοι και οι συστημικοί δημοσιογράφοι, ήταν απλά ένα ψέμα.

Αλλά ούτε και τώρα αλλάζει η ουσία μέσα από τέτοιες αποφάσεις. Η κυριαρχία των μεγάλων τραπεζών έχει διασφαλιστεί πλήρως με τις τελευταίες παρεμβάσεις των τραπεζιτών Μόντι και Ντράγκι καθώς αφενός εξασφαλίζουν απευθείας χρηματοδότηση χωρίς την "ενοχλητική" εποπτεία των κρατών της ευρωζώνης και σε βάρος των φορολογουμένων, αφετέρου παίρνουν εξολοκλήρου τον έλεγχο της ροής και του τυπώματος χρήματος σε όλη την ευρωζώνη μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που μετατρέπεται σε μια ανάλογη Fed επί Ευρωπαϊκού εδάφους.

Οι δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού απλά επιβεβαίωσαν και επισήμως την αμετάκλητη προσήλωση των Ευρωπαίων ηγετών στο παρών αποτυχημένο οικονομικό μοντέλο, που εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα των τραπεζών και των μεγάλων εταιριών και οδηγεί στην εξαθλίωση εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες.