Οι εν ψυχρώ εντολές των πολυεθνικών

του system failure

Τυπική είναι η εν ψυχρώ πρόσφατη παρέμβαση των πολυεθνικών που ζήτησαν από τον υπουργό ανάπτυξης μισθούς 300 ευρώ. Όλο το νεοφιλελεύθερο σχέδιο φαίνεται να εφαρμόζεται κατά γράμμα και να υλοποιείται η τελική του φάση που είναι η οριστική επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα.

Αφού οδηγήθηκε η χώρα στη χρεοκοπία, αφού εφαρμόστηκαν και συνεχίζουν να εφαρμόζονται πολιτικές οι οποίες έχουν επανειλημμένα αποτύχει και οι οποίες χειροτέρευσαν την δημοσιονομική κατάσταση, εξαθλίωσαν την κοινωνία και εκτόξευσαν την ανεργία στα ύψη, τώρα η ήρθε η ώρα για την τελική φάση του σχεδίου.

Οι πολυεθνικές χτύπησαν στον πιο εύκολο και ευαίσθητο στόχο: τους ανέργους. Έναν στόχο, που με τη βοήθεια των τραπεζών και των οργάνων τους, όπως το ΔΝΤ, φρόντισαν να γιγαντώσουν για να τον “βλέπουν” ευκολότερα. Με εκβιαστικό τρόπο, πρότειναν να προσλαμβάνονται άνεργοι με μισθούς 300 ευρώ, μέσα σε ένα άκρως ευέλικτο εργασιακό καθεστώς.

Οι κινήσεις είναι μελετημένες και προσεκτικές. Η ναυαρχίδα της προπαγάνδας, που είναι τα μεγαλύτερα ΜΜΕ, έπιασαν από την αρχή δουλειά, καθώς οι μεγάλοι ιδιοκτήτες τους είναι οι πρώτοι που θα επωφεληθούν. Η πλύση εγκεφάλου άρχισε νωρίς, με κύριο επιχείρημα την έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Κάποιες φωνές βγήκαν στην επιφάνεια - για να κρατηθούν και τα προσχήματα της παρουσίασης όλων των απόψεων - μιλώντας για εντελώς αβάσιμο επιχείρημα, καθώς είναι διαπιστωμένο πως ούτε η ανταγωνιστικότητα, ούτε η παραγωγικότητα βελτιώνονται με την συρρίκνωση των μισθών σε μισθούς πείνας. Λίγοι όμως μίλησαν για το γεγονός ότι σε μια παγκοσμιοποιημένη και πλήρως απορρυθμισμένη αγορά, στην οποία το μεγάλο κεφάλαιο έχει τη δυνατότητα να μετακινείται εύκολα και να επενδύει οπουδήποτε, η συρρίκνωση των μισθών ακόμα και στα 200 ευρώ δεν θα έχει κανένα απολύτως αποτέλεσμα για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας, αφού υπάρχουν οι τεράστιες πολύ φθηνές εργατικές δεξαμενές της Κίνας, Ινδίας και ΝΑ Ασίας, αλλά και άλλων πολυπληθών αναπτυσσόμενων χωρών. Και η καλύτερη απόδειξη γι'αυτό είναι η γειτονική Βουλγαρία.

Στη συνέχεια, επιστρατεύτηκε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών Γιώργος Μέργος, με την δήθεν ατυχή του δήλωση περί κατώτατου μισθού στην Ελλάδα. Τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια μιλούσαν σχεδόν ανοιχτά για γκάφα και η κυβέρνηση πάσχιζε να πείσει ότι δεν τίθεται ζήτημα, αλλά ταυτόχρονα, σε πλήρη συνεργασία με το κυβερνητικό επιτελείο προπαγάνδας, έσπευσαν να στιγματίσουν για άλλη μια φορά την κίνηση της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ που διαμαρτυρήθηκε στο γραφείο του Μέργου, μιλώντας για τραμπουκισμούς και τα γνωστά συναφή. Βέβαια, το αυτί των δανειστών απ'ότι φαίνεται δεν ίδρωσε καθόλου, κάτι που εξάλλου ήταν αναμενόμενο.

Στην τελευταία φάση του σχεδίου δεν χρειάζεται να κρατηθούν τα προσχήματα. Η αποικιοκρατική συμπεριφορά των πολυεθνικών δεν φαίνεται να σόκαρε κανέναν, καθώς η πλύση εγκεφάλου του εγχώριου συστημικού κατεστημένου φαίνεται ότι έχει αποτέλεσμα και οι πολίτες αρχίζουν να συνηθίζουν στην ιδέα της διάλυσης των εργασιακών δικαιωμάτων και των μισθών πείνας. Η χώρα, στην οποία η ανεργία καλπάζει με απίστευτους ρυθμούς, που κατέχει πλέον το ρεκόρ ανεργίας στην ευρωζώνη, είναι έτοιμη να δώσει γη και ύδωρ στις πολυεθνικές και στις τράπεζες, που έφεραν την κατάσταση εκεί που ακριβώς ήθελαν. Δεν τους ενδιαφέρουν βεβαίως οι μισθοί, αλλά να διαλύσουν κάθε ίχνος εγχώριου μικρομεσαίου ανταγωνισμού και κάθε ίχνος κρατικής παρέμβασης, αλλά και να προωθήσουν το νεοφιλελεύθερο μοντέλο σε όλη την Ευρώπη με γοργούς ρυθμούς, πάντα στο όνομα του ανταγωνισμού.

Από δω και πέρα, τα εκατομμύρια των απελπισμένων ανέργων θα προτιμήσουν τους μισθούς πείνας από το τίποτα, μήπως και εξασφαλίσουν τα απολύτως απαραίτητα για την επιβίωση και αυτό θα συμπαρασύρει σε οριστική διάλυση τα εργασιακά δικαιώματα που θα δεχθούν το τελειωτικό χτύπημα, χωρίς να υπάρχει ελπίδα επιστροφής σε παλαιότερες καταστάσεις. Δυστυχώς, βιώνουμε ήδη τον εργασιακό μεσαίωνα και το μόνο που μπορεί να τον ανατρέψει είναι η μαζική αντίδραση και η ανατροπή των πολιτικών της καταστροφής.