Οριστική επιβεβαίωση του αδιεξόδου: η χώρα πληρώνει ήδη τον ιδεολογικό φανατισμό του Μητσοτακικού καθεστώτος

 globinfo freexchange 

Επιβεβαιώνεται οριστικά το διπλωματικό μπάχαλο και το αδιέξοδο που έφερε η βεβιασμένη ως και ανόητη ενέργεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη να σπεύσει να αναγνωρίσει τον αποτυχημένο πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό. Η ελαφρότητα την οποία ήδη επιδεικνύει το Μητσοτακικό καθεστώς, ειδικά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, φαντάζει εξαιρετικά επικίνδυνη. 

Όπως αναφέρει σε άρθρο της η Εφημερίδα των Συντακτών: 

Οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες αναγνωρίζουν και πάλι, στην πράξη, τη νόμιμη κυβέρνηση του Μαδούρο στη Βενεζουέλα. Το ίδιο ακριβώς κάνει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τη διαφορά ότι βρίσκεται... σε άρνηση. [...] Πέρα από τον πρέσβη της Γερμανίας, ο οποίος έφυγε με ύφος σαράντα καρδιναλίων από τη χώρα και επέστρεψε σεμνά και ταπεινά στο πόστο του, αρκετοί ακόμη διπλωμάτες που νόμιζαν ότι θα συνομιλούν πλέον μόνο με τον Γουαϊδό αναγκάστηκαν να αποδεχτούν και πάλι την εξουσία της νόμιμης κυβέρνησης του Μαδούρο. Ακόμη και η πρεσβεία της Ισπανίας, η οποία προσφέρει καταφύγιο στον επίδοξο πραξικοπηματία και συνεργάτη τού Γουαϊδό, Λεοπόλντο Λόπεζ, συνεχίζει κανονικά τις επαφές της με την κυβέρνηση Μαδούρο σαν να μην υπήρξε ποτέ η διπλωματική θύελλα των τελευταίων μηνών. [...] O Γουαϊδό έχει ορίσει 26 ψευτοδιπλωμάτες σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι σκοτώνουν την ώρα τους σε πολυτελή καφέ προσποιούμενοι ότι εκπροσωπούν μια ανύπαρκτη κυβέρνηση, ενώ στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων βρίσκουν κλειστές τις πόρτες των τοπικών υπουργείων Εξωτερικών. Η μοναδική κυβέρνηση που παραμένει σε άρνηση για τις εξελίξεις στο Καράκας φαίνεται να είναι η ελληνική, η οποία σέρνει και το σύνολο της ελληνικής διπλωματίας σε πρωτόγνωρα και επικίνδυνα μονοπάτια. Αφού αναγνώρισε με καθυστέρηση τον Γουαϊδό, η ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε μπλεγμένη σε μια παγίδα την οποία η ίδια έστησε στον εαυτό της. Οπως πρώτη αποκάλυψε η Deutsche Welle, ο σημερινός, έμπειρος και ιδιαίτερα επιτυχημένος πρέσβης της Ελλάδας στο Καράκας, Νίκος Κοτροκόης, τελεί υπό ένα καθεστώς ιδιότυπης ομηρίας αφού έχει ολοκληρώσει τη θητεία του και θα έπρεπε να έχει ήδη αντικατασταθεί από τον Σταύρο Βενιζέλο. Αυτό όμως σημαίνει ότι ο νέος πρέσβης θα πρέπει να επιδώσει τα διαπιστευτήριά του είτε στον Μαδούρο, γεγονός που ισοδυναμεί με εκ νέου αναγνώρισή του, είτε στην ανύπαρκτη κυβέρνηση του Γουαϊδό, το οποίο σημαίνει πλήρη διακοπή διπλωματικών σχέσεων. Την κατάσταση περιέπλεξε ο νέος σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα Λατινικής Αμερικής Ιάσων Πιπίνης, ο οποίος παραλίγο να προκαλέσει διεθνές διπλωματικό επεισόδιο από τις πρώτες ώρες στο νέο του πόστο. Ο Πιπίνης, μετά την ανακοίνωση των νέων καθηκόντων του, παρουσίασε συνέντευξη που του παραχώρησε ο αυτοαποκαλούμενος πρέσβης της Βενεζουέλας στην Ελλάδα, Εδουάρδο Παρέδες, στην οποία ζητούσε την εκκένωση του κτιρίου από τη νόμιμη αποστολή. Το άκουσμα και μόνο των λέξεων «εκκένωση από την ξένη διπλωματική αποστολή» προκάλεσε φρίκη σε Ελληνες διπλωμάτες καριέρας, οι οποίοι γνωρίζουν ότι θα αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 22 της Σύμβασης της Γενεύης για τις Διπλωματικές Σχέσεις. Σε κάθε περίπτωση η παρέμβαση στο έργο έμπειρων διπλωματών από ανθρώπους που δεν έχουν ούτε την εμπειρία αλλά ούτε και τις καλύτερες συστατικές επιστολές για το έργο τους, ενδέχεται να προκαλέσει έντονες τριβές στο επόμενο διάστημα. Σε αντίθεση πάντως με τον πρωτοφανή ερασιτεχνισμό των κυβερνητικών χειρισμών το ελληνικό διπλωματικό σώμα φαίνεται να συνεχίζει κανονικά το έργο του, καθώς οι επαφές με την πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Αθήνα πραγματοποιούνται χωρίς προβλήματα. Ο πρεσβευτής σύμβουλος της πρεσβείας της Βενεζουέλας, Φρέντι Φερνάντες, είχε πρόσφατα επαφές με αξιωματούχους του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, όπου συζήτησαν σειρά θεμάτων. Οταν μάλιστα τον ρωτήσαμε εάν έχει δεχτεί οποιοδήποτε επίσημο αίτημα από το ελληνικό κράτος για να εγκαταλείψει το κτίριο της πρεσβείας, η απάντησή του ήταν ένα μονολεκτικό «Οχι».

Αμέσως μετά την αναγνώριση του αποτυχημένου πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, είχαμε επισημάνει ότι:

Η κίνηση αυτή αποτελεί άλλη μια απόδειξη ότι ακόμα και η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης θα καθορίζεται, ως επί το πλείστον, από τον τυφλό φανατισμό της και όχι από μελετημένες κινήσεις που απαιτούν συνεχείς ελιγμούς και συνετές αποφάσεις.

Ασχέτως ιδεολογικού προσανατολισμού και προτιμήσεων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπρεπε να εκμεταλλευτεί την ουδέτερη στάση της χώρας όσον αφορά τη Βενεζουέλα και να έχει την υπομονή να περιμένει να δει που θα οδηγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Όμως αντί να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα που απέκτησε η χώρα με την ουδέτερη στάση, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, έσπευσε να το σπαταλήσει, λόγω της ιδεολογικής εμμονής που χαρακτηρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της.

Αυτό είναι ένα δείγμα του ιδεολογικού φανατισμού που διακατέχει τα γαλάζια στελέχη και που μπορεί να αποβεί μοιραίος όσον αφορά την εξωτερική πολιτική και τα εθνικά ζητήματα. Διότι στη διεθνή διπλωματία δεν χωράνε κανενός είδους φανατισμοί και ιδεοληψίες.  

Σε πρώτη φάση, οι σχέσεις Καράκας - Βερολίνου αποκαταστάθηκαν, καθώς οι Γερμανοί δεν είχαν να κερδίσουν τίποτα από τη στήριξή τους στον Γκουαϊδό. Τώρα, οι Ευρωπαίοι αποδέχονται ουσιαστικά ότι η απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του Μαδούρο απέτυχε και τον αναγνωρίζουν και πάλι ως τον νόμιμο ηγέτη της Βενεζουέλας.  

Ούτε που πέρασε από το μυαλό των (τυφλωμένων από τον ιδεολογικό τους φανατισμό) "φωστήρων" της Μητσοτακικής δεξιάς ότι οι σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης - και λόγω Τραμπ - δεν βρίσκονται στην καλύτερη περίοδό τους. Και άρα, οι Ευρωπαίοι δεν θα είχαν καμία διάθεση να συνεχίζουν να υποστηρίζουν έναν αποτυχημένο αχυράνθρωπο των Αμερικανών, που είχε αναλάβει την αποστολή να ανατρέψει τη νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση του Μαδούρο.

Οι εξελίξεις μας δικαιώνουν πανηγυρικά και οριστικά. Το θέμα όμως είναι, από δω και στο εξής, να μην πληρώσει η χώρα τις γκάφες των φανατισμένων ερασιτεχνών του Μητσοτάκη.