Ο
Τραμπ δεν είναι παίξε γέλασε και
εγκληματούν οι κυβερνήτες μας που
καμώνονται πως δεν αντιλαμβάνονται το
τρομακτικό μέγεθος της άμεσης και
θανάσιμης απειλής που αποτελεί αυτός
ο άνθρωπος και όλοι οι δικοί του για την
ανθρωπότητα και τον πλανήτη μας! Βεβαίως
και πρόκειται για κάποιον πρωτοφανώς
αμαθή, πρωτόγονο, ρατσιστή, χυδαίο και
αγροίκο. Βεβαίως και ο Τραμπ είναι
ανισόρροπος και παντελώς ανίκανος να
ελέγξει τις αντιδράσεις του. Και βεβαίως
μπορεί ανά πάσα στιγμή να τινάξει -στην
κυριολεξία- τα πάντα στον αέρα!
του
Γιώργου Μητραλιά
Όλα
αυτά είναι αλήθεια. Όμως, δεν μπορουν
και δεν φτάνουν για να εξηγήσουν τον
εφιάλτη που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη
μπροστά στα μάτια μας. Και πριν απ’όλα,
πώς γίνεται και ένα τέτοιο ανθρώπινο
εξάμβλωμα έφτασε να βρεθεί επικεφαλής
της παγκόσμιας υπερδύναμης; Πώς και
συνεχίζει να κυβερνάει τη “μεγαλύτερη
Δημοκρατία του ελεύθερου κόσμου”; Πώς
μάλιστα και δημιουργεί “σχολή” καθώς
πληθαίνουν πια επικίνδυνα οι όμοιοί
του “τρελλοί ρατσιστές”, και λοιποί
“αμαθείς” και “αγροίκοι ακροδεξιοί”
του σκοινιού και του παλουκιού που
έφτασαν να ηγούνται μικρών και μεγαλύτερων
χωρών σε ανατολή και δύση, σε βορρά και
σε νότο;
Την
πιο εύγλωττη απάντηση σε όλα αυτά τα
(υπαρξιακά) ερωτήματα την δίνει η
συμπεριφορά των καλών μας “δημοκρατών”
κυβερνητών που κάνουν πως δεν βλέπουν
και δεν ακούν, προτιμώντας να...σφυρίζουν
αδιάφορα -όταν βέβαια δεν γλείφουν τον
Τραμπ όπως, καλή ώρα, κάποιοι “δικοί
μας” μεταμελημένοι αριστεροί. Ακριβώς
όπως έκαναν εξάλλου και οι πρόγονοί
τους στη δεκαετία του 1930 με κάποιον
καγκελάριο Αδόλφο και το συνάφι του,
στον οποίο ανακάλυπταν μάλιστα και
ορισμένες πολύ θετικές πλευρές. Οι
συμπτώσεις του τότε με το τώρα πρέπει
να είναι “σατανικές” καθώς με πρώτο
και καλύτερο το περίφημο Establishment του
Δημοκρατικού κόμματος (που συμπίπτει
σε μεγάλο βαθμό με το κατεστημένο των
ΗΠΑ), σχεδόν όλοι οι “δημοκράτες”
μεγαλοαστοί που μας κυβερνούν ανακαλύπτουν
τώρα και αυτοί παρόμοιες “θετικές”
πλευρές στις οικονομικές πολιτικές του
Τραμπ. Δεν είναι λοιπόν να απορείς που,
όπως το γράφαμε ήδη πριν από αρκετούς
μήνες, η έκδηλη δυσφορία τους για τους
κακούς τρόπους αυτού του αμαθούς αγροίκου
-και ανισόρροπου- Τραμπ υποχωρεί μπροστά
στα (πλουσιοπάροχα) δωράκια που τους
κάνει ο ίδιος πρωτόγονος σεξιστής
ένοικος του Λευκού Οίκου…
Ο
λόγος λοιπόν για αυτό το -καθώς φαίνεται-
ακαταμάχητο επιχείρημα του Τραμπ που
συνοψίζεται, αλλά δεν περιορίζεται, στο
1,5 τρισεκατομμύριο (!) των φοροαπαλλαγών
που έκανε “δώρο” στο διαβόητο 1% των
ήδη δισεκατομμυριούχων. Ένα εξωφρενικά
υπερτροφικό “δώρο” χωρίς κανένα
ιστορικό προηγούμενο, που το κάνουν
βέβαια δυνατό οι εξίσου εξωφρενικά
γιγάντιες και χωρίς κανένα ιστορικό
προηγούμενο περικοπές στις δημόσιες
και άλλες στοιχειώδεις υπηρεσίες που
παρέχει το βορειοαμερικανικό Κράτος
στους πολίτες του. Και που “φυσικά”
τις πληρώνουν οι δεκάδες εκατομμύρια
συμπατριώτες του που ο κ.Τραμπ καταδικάζει
όχι μόνο στην απόλυτη φτώχεια (την ώρα
που οι είναι ήδη 41 εκατομμύρια) αλλά και
σε ένα προαναγγελθέντα θάνατο καθώς
τους αφαιρεί κάθε ιατροφαρμακευτική
κάλυψη και περίθαλψη!
Ιδού
λοιπόν ο βαθύτερος λόγος που επιτρέπει
στον άξεστο αμαθή επικίνδυνο ρατσιστή
Ντόναλντ Τραμπ να επιβιώνει επικεφαλής
της παγκόσμιας υπερδύναμης ακόμα και
αν η παρουσία του στο Λευκό Οίκο συνιστά,
κατά κοινή ομολογία, άμεση απειλή κατά
της ειρήνης και της ανθρωπότητας! Αυτό
που -έστω και με κάποιες επιφυλάξεις-
του αναγνωρίζουν άπαντες οι δυστροπούντες
κυβερνήτες μας είναι ότι, εδώ και ένα
χρόνο διεξάγει με απαράμιλλη συνέπεια
και αποφασιστικότητα τον πιο ακραία
αγριανθρωπικό ταξικό πόλεμο που έχει
δει η ανθρωπότητα σε καιρό ειρήνης! Και
φυσικά, δεν είναι διόλου τυχαίο ότι,
εμπνεόμενοι από το παράδειγμά του, ο
ένας μετά τον άλλο οι δημοκράτες
κυβερνήτες μας τείνουν να κάνουν τα
ίδια, καταργώντας και διαλύοντας τα
λίγα που έχουν απομείνει από το Κράτος
πρόνοιας που οι πατεράδες και οι παπούδες
μας είχαν κατακτήσει με ιδρώτα και
μπόλικο αίμα…
Όμως,
η ιστορία ευτυχώς δεν τελειώνει και δεν
μπορεί να τελειώσει σε αυτό σημείο. Αν
το πιο διορατικό και ξύπνιο τμήμα του
αμερικανικού κατεστημένου δείχνει τώρα
να ανησυχεί -ή ακόμα και να πανικοβάλλεται-
με τα καμώματα του Τραμπ αυτό δεν
οφείλεται στις δικές του (εξάλλου
ανύπαρκτες) δημοκρατικές και ανθρωπιστικές
ευαισθησίες. Οφείλεται πρωτίστως στο
φόβο που του εμπνέει η διαρκώς
ριζοσπαστικοποιούμενη αντίσταση ενός
όλο και πιο διευρυνόμενου μέρους της
αμερικανικής κοινωνίας στον πόλεμο που
της έχει κηρύξει ο Τραμπ και οι συνεργάτες
του. Και ομολογουμένως έχουν κάθε δίκιο
να φοβούνται και να ανησυχούν καθώς στο
χρόνο που πέρασε είδαν όχι μόνο να
μπαίνει το παραδοσιακό αμερικανικό
πολιτικό σύστημα στη μεγαλύτερη κρίση
της ιστορίας του αλλά και η επαπειλούμενη
κατάρρευσή του να συνδυάζεταΙ με μια
καλπάζουσα λαϊκή αντίθεση τόσο στον
παραδοσιακό δικομματισμό όσο και στο
ίδιο το καπιταλιστικό θεμέλιό του!
Τρανή
απόδειξη και συνάμα γεγονός πρωτοφανές
στην ιστορία των ΗΠΑ, δεκάδες δημοσκοπήσεις
και εμπεριστατωμένες μελέτες φέρουν
την πλειοψηφία του πληθυσμιακού ανθού
της χώρας, τους Millennials που περιλαμβάνουν
τους Αμερικανούς πολίτες από 18 μέχρι
35-36 ετών, να απορρίπτουν τον καπιταλισμό
και να τάσσονται υπέρ ενός “σοσιαλισμού”
που θα είχε για πρώτη προτεραιότητα τη
“δικαιότερη αναδιανομή του πλούτου”!
Και το πολύ άσκημο για τους ανησυχούντες
μεγαλοαστούς και τα πολιτικά και
επικοινωνιακά τους ανδρείκελα είναι
μάλιστα ότι αυτοί οι millennials δείχνουν να
θέλουν να κάνουν κιόλας πράξη αυτούς
τους νέους προσανατολισμούς τους, να
δώσουν κινηματική σάρκα και οστά στους
πόθους τους για μιαν άλλη, διαμετρικά
αντίθετη ζωή και κοινωνία...
Ο
χρόνος που πέρασε δεν είδε λοιπόν μόνο
τον Τραμπ και την -καθόλου αμελητέα-
κοινωνική του βάση να επιμένουν στις
βάρβαρες “αξίες” τους και να γίνονται
όλο και πιο επιθετικοί μέσα και έξω από
τη χώρα. Καθώς στις ΗΠΑ καλπάζει η
κοινωνική και πολιτική πόλωση πάνω στα
ερείπια του παραδοσιακού πολιτικού
συστήματος που πνέει τα λοίσθια, γίναμε
μάρτυρες της ραγδαίας ανάπτυξης και
ριζοσπαστικοποίησης μιας τεράστιας
ποικιλίας προοδευτικών και συχνά μαζικών
κοινωνικών κινημάτων, που όμως δεν
μπόρεσαν -ακόμα- να συντονιστούν μεταξύ
τους, γεγονός που θα τους επιτρέψει να
περάσουν στη μεγάλη τελική νικηφόρα
αντεπίθεση.
Κάπως
έτσι έχουν λοιπόν οι κατακλυσμικές
αμερικανικές εξελίξεις που επιταχύνουν
την Ιστορία και σφραγίζουν -ίσως όσο
ποτέ άλλοτε- τη μοίρα των ανθρώπων. Οι
μήνες, οι μέρες ή ακόμα και οι ώρες είναι
πια τόσο κρίσιμες όσο δεν ήσαν από την
εποχή του τελευταίου παγκόσμιου πολέμου
και εκεί που φτάσαμε, όλα είναι πια
δυνατά, το χειρότερο αλλά και το καλύτερο.
Όμως, στ’αλήθεια πόσο ευνοϊκότερο θα
διαγραφόταν το μέλλον αν η ευρωπαϊκή
μας αριστερά, και εννοούμε όλες τις
ευαισθησίες της, δεν περιοριζόταν να
παρακολουθεί αμέτοχη τις αμερικανικές
εξελίξεις, γυρνώντας κυριολεκτικά την
πλάτη και αρνούμενη κάθε συνεργασία
στη μεγάλη εμπροσθοφυλακή των παγκόσμιων
κοινωνικών και πολιτικών αντιστάσεων,
που βρίσκεται αυτό το καιρό όχι έξω αλλά
μέσα στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες
της Αμερικής! Δηλαδή εκεί που θα παιχτεί
και ήδη παίζεται η τύχη όλων μας!...
Πηγή:
Διαβάστε
ακόμα:
Comments
Post a Comment