Skip to main content

Νίξον ανομήματα μη μόναν όψιν

του Άρη Χατζηστεφάνου

Η μακιαβελική απομάκρυνση του επικεφαλής του FBI από τον Ντόναλντ Τραμπ ώθησε τον αμερικανικό Τύπο να τον συγκρίνει με τον πρόεδρο Νίξον. Σωστή παρατήρηση, η οποία έγινε όμως για λάθος λόγους.

Την περασμένη εβδομάδα το ίδρυμα που διαχειρίζεται τη βιβλιοθήκη και το μουσείο του Ρίτσαρντ Νίξον πόσταρε το παρακάτω μήνυμα στο twitter: «Η αστεία είδηση της ημέρας: Ο πρόεδρος Νίξον δεν απέλυσε ποτέ τον διευθυντή του FBI #FBIDirector #notNixonian». Ηταν όμως αργά. Η λέξη Nixonian (νιξονικός) αντηχούσε πλέον στους διαδρόμους της Ουάσινγκτον.

Δεκάδες αναλυτές υπενθύμιζαν ότι η απόφαση του Τραμπ να απομακρύνει τον διευθυντή του FBI, Τζέιμς Κόμεϊ, ο οποίος υποτίθεται θα ερευνούσε τις διασυνδέσεις του προέδρου με τη Ρωσία, θύμιζε το ξήλωμα κυβερνητικών στελεχών και ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που είχε πραγματοποιήσει ο Νίξον σε μια ύστατη προσπάθεια να κουκουλώσει το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.

Για τον φιλελεύθερο Τύπο των ΗΠΑ η σύγκριση αποτέλεσε μια υπενθύμιση (και πιθανότατα έναν ευσεβή πόθο) ότι ακόμη και οι πιο αδίστακτοι Αμερικανοί πρόεδροι μπορεί κάποια στιγμή να δουν την πόρτα της ταπεινωτικής εξόδου από τον Λευκό Οίκο.

Αίφνης δεκάδες δημοσιογράφοι άρχισαν να παρουσιάζουν μακροσκελείς λίστες με ομοιότητες των δύο προέδρων: από την επιθετική στάση τους απέναντι στους δημοσιογράφους μέχρι τα προγράμματα παρακολούθησης πολιτών και τη γιγάντωση των πολεμικών δαπανών σε βάρος του κράτους πρόνοιας.

Οι γηραιότεροι συντάκτες που καλύπτουν θέματα Λευκού Οίκου πρέπει να ένιωσαν και ένα τρομακτικό deja vu όταν είδαν, πριν από μερικές ημέρες, τον υπουργό Εξωτερικών του Νίξον, Χένρι Κίσινγκερ, να μπαίνει στον Λευκό Οίκο και να φωτογραφίζεται με τον Τραμπ. Οπως ανακοινώθηκε στη συνάντηση, η οποία δεν είχε κοινοποιηθεί στον Τύπο, οι δύο άντρες συζήτησαν τις σχέσεις της Ουάσινγκτον με τη Μόσχα.

Είναι γεγονός ότι ο Νίξον θα είχε πολλά να διδάξει στον επίγονό του. Και αυτός αμφισβήτησε ισχυρά κέντρα εξουσίας στο εσωτερικό του πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου επιδιώκοντας τη σύσφιγξη των σχέσεων με την κομμουνιστική Κίνα.

Η λεγόμενη διπλωματία του πινγκ πονγκ (η αποστολή παικτών της αμερικανικής ομάδας επιτραπέζιας αντισφαίρισης στο Πεκίνο, με την οποία άνοιξε ο δρόμος για την επίσκεψη Νίξον και την επανέναρξη των διπλωματικών σχέσεων) απέδωσε καρπούς αφού περιόρισε αισθητά την επιρροή της πρώην ΕΣΣΔ στην ευρύτερη περιοχή.

Αντίθετα ο Τραμπ, ο οποίος αναζήτησε νέες συμμαχίες ή τουλάχιστον ένα μορατόριουμ στη διπλωματική σύγκρουση με τη Μόσχα του Πούτιν, απέτυχε παταγωδώς να μεταπείσει τα γεράκια του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Οι πραγματικές ομοιότητες όμως, για τις οποίες ο αμερικανικός Τύπος δεν θέλει να μιλήσει, δεν σχετίζονται ούτε με την προσωπικότητα των δύο προέδρων ούτε με τα λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένα μακιαβελικά σχέδια που εφαρμόζουν.

Ο Ρίτσαρντ Νίξον, όπως και ο Ντόναλντ Τραμπ ήρθαν στην εξουσία σε περιόδους βαθιάς, δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος αλλά και της αμερικανικής ηγεμονίας. Ηταν η στιγμή που σημαντικά τμήματα της αμερικανικής ελίτ αποφάσιζαν να βγάλουν τα γάντια της διπλωματίας και να παίξουν έναν ανήθικο αγώνα μποξ με ολόκληρο τον πλανήτη.

Το οικονομικό σύστημα της Δύσης είχε καταναλώσει τα καύσιμα που του χάρισαν την τρομακτική μεταπολεμική ανάπτυξη και η οικονομική αρχιτεκτονική που είχαν επιβάλει οι νικητές του πολέμου με τις συμφωνίες του Μπρέτον Γουντς κατέρρεε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.

Παράλληλα, δύο νέα οικονομικά κέντρα, της Ευρώπης και της Ιαπωνίας –οι περιοχές δηλαδή που ενισχύθηκαν από τις ίδιες τις ΗΠΑ στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου για να αποτελέσουν ανάχωμα στην επιρροή της ΕΣΣΔ– επιχειρούσαν να ενισχύσουν τον ρόλο τους στην παγκόσμια οικονομία.

Οι τάσεις αποσάθρωσης της αμερικανικής ισχύος αποτυπώνονταν σε γεωπολιτικό επίπεδο με το αδιέξοδο και την επερχόμενη ήττα στον πόλεμο του Βιετνάμ, σε πολιτικό επίπεδο με το σκάνδαλο του Γουότεργκεϊτ και σε οικονομικό με τη χρηματιστηριακή κρίση του 1971 – τη χρονιά που ο βασιλιάς δολάριο αποδείχθηκε γυμνός.

Οι ΗΠΑ δεν είχαν αρκετό χρυσό για να καλύψουν τις δανειακές υποχρεώσεις τους (όπως προέβλεπε το μοντέλο του Μπρέτον Γουντς) και οι κερδοσκόποι που οσφράνθηκαν την αδυναμία έπεσαν να κατασπαράξουν το αμερικανικό νόμισμα.

Η Ουάσινγκτον όμως δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Ο πρόεδρος Νίξον κλείστηκε στο Καμπ Ντέιβιντ μαζί με τους οικονομικούς «στρατηγούς» του –τον υπουργό Οικονομικών και τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας– και οργάνωσαν τη μεγάλη αντεπίθεση.

Διακόπτοντας τη μετατρεψιμότητα του χρυσού σε δολάρια ο Νίξον τίναξε στον αέρα την αρχιτεκτονική του Μπρέτον Γουντς, ενώ παράλληλα κήρυξε διμέτωπο πόλεμο απέναντι στη Γερμανία και την Ιαπωνία υψώνοντας προστατευτικά τείχη για την αμερικανική οικονομία.

Υπό μια έννοια, εξηγούσε πρόσφατα ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζακ Ράσμους, ο Νίξον προκάλεσε συνειδητά υποτίμηση του δολαρίου, ενώ ο Τραμπ καλεί τους ανταγωνιστές, όπως η Κίνα, να ανατιμήσουν το δικό τους νόμισμα. Τα εργαλεία είναι διαφορετικά, ο στόχος όμως ο ίδιος.

Ενώ όμως η οικονομική επέμβαση του Νίξον πέτυχε, ο πολιτικός ασθενής απεβίωσε. Ο Νίξον δεν κατάφερε να επιβιώσει των εσωτερικών συγκρούσεων του αμερικανικού κατεστημένου – αποτέλεσμα και αυτές των οικονομικών συγκρούσεων και αδιεξόδων του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Μένει να αποδειχθεί εάν ο Τραμπ θα ακολουθήσει την ίδια πορεία.

Πηγή:

Comments

Popular posts from this blog

Capitalism & Genocide - Yanis Varoufakis Speech at the Gaza Tribunal, 23rd October 2025, Istanbul

Yanis Varoufakis   On 23rd October, Yanis Varoufakis testified in front of the Jury of Conscience in the context of the Gaza Tribunal. His speech focused on the economic forces underpinning the genocide of the Palestinian people. In particular, he spoke on the manner in which capitalist dynamics have historically fuelled the white settler colonial project and, more recently, how the accumulation of a new form of capital - which he calls cloud capital - has accelerated, deepened and amplified the economic forces powering and propelling the machinery of genocide. 

Iranian Seyed M. Marandi: What REALLY happened in Iran & why U.S. wants to destroy the country

Li Jingjing 李菁菁   Track records of Western interventions tell us we need to be skeptical and cautious whenever some Western politicians and pundits claim they want to liberate people in another country and bring them democracy. Seyed Mohammad Marandi is a professor at the University of Tehran in Iran. In this episode, he told Li Jingjing what happened during the protests in Iran and how Western sanctions hurt the lives of ordinary Iranians.

Israel & CIA Behind Iran Protests To Get U.S. To Attack!

The Jimmy Dore Show    As protests in Iran have heated up, western media has actively exaggerated and selectively framed the violence by using casualty figures from U.S.- and Israel-funded NGOs — all in order to build public support for another regime-change war. Former CIA officer John Kiriakou and guest Scott Ritter claim protests were infiltrated by foreign intelligence networks and that Israel and the U.S. are using “human rights” narratives similarly to the way they were used in Iraq and Syria.   Dore and Ritter contend that Iran’s government responded to armed unrest rather than peaceful protest, while mainstream outlets ignore attacks on police and public infrastructure. They warn that propaganda, sanctions, and media coordination are laying the groundwork for a wider U.S.–Israel conflict with Iran. 

Iran’s Missiles will DESTROY US Bases & Israel if Trump Attacks

Danny Haiphong   Iran is ready for war, and its hypersonic ballistic missile system could destroy Israel & US military presence forever says Scott Ritter who joined the show to break down the consequences of Trump's march to war with Iran. The former UN Weapons Inspector does a deep dive into Iran's readiness and why it should terrify Trump & Israel together. 

US & Israel support protests in Iran: Trump calls for regime change

Geopolitical Economy Report   The US government is openly backing the protests in Iran. An Israeli media outlet admitted foreign powers are arming Iranian rioters with weapons to try to overthrow the government. Ben Norton explains the geopolitical context and why the USA has sought regime change ever since the 1979 Iranian Revolution.   

Exposed: USA plans to use this country to hurt China & help Israel

Geopolitical Economy Report   In Cold War Two, the USA is pressuring countries to cut ties with China and recognize Taiwan separatists. Donald Trump blatantly meddled in Honduras' 2025 election and backed a political coup to put in power right-wing oligarch Nasry "Tito" Asfura, who strongly supports Taiwan and Israel. Ben Norton discusses US imperialism in Latin America.  

Ο βασικός λόγος που ο Τραμπ διστάζει να χτυπήσει το Ιράν

"Μικρά και ασήμαντα" από τον Πίκο Απίκο Ο βασικός λόγος που δεν έγινε η επίθεση στο Ιράν, είναι το γεγονός ότι πρόσφατα, το Ιράν αποχώρησε από το δορυφορικό σύστημα GPS που είναι Αμερικανικό και εντάχθηκε στο Κινεζικό BeiDou. Που σημαίνει ότι οι Αμερικανοί δεν έχουν τη δυνατότητα να σαμποτάρουν τους Ιρανικούς πυραύλους.  Έτσι εξηγείται και το μεγάλο ποσοστό ευστοχίας των Ιρανικών πυραύλων στην τελευταία σύγκρουση με το Ισραήλ, μέσα στο Ισραηλινό έδαφος. Αλλά και το γεγονός ότι πριν λίγες μέρες, οι ίδιοι οι Ισραηλινοί ζήτησαν τη διαμεσολάβηση της Ρωσίας, προκειμένου να αποκλιμακωθεί η ένταση με το Ιράν, αφού Ισραηλινές εφημερίδες και αξιωματούχοι είχαν παραδεχθεί ανοιχτά την παρουσία πρακτόρων της Μοσάντ σε Ιρανικό έδαφος και τον κομβικό τους ρόλο στις πρόσφατες εξεγέρσεις. Οι Αμερικανοί επομένως γνωρίζουν ότι αυτή τη στιγμή οι Ιρανοί έχουν τη δυνατότητα να χτυπήσουν Αμερικανικές βάσεις (όπως απείλησαν ότι θα κάνουν αν ο Τραμπ κάνει πράξη τις απειλές του), χωρίς να μπορούν να ...

A response to misinformation on Nicaragua: it was a coup, not a ‘massacre’

There is so much misinformation in mainstream corporate media about recent events in Nicaragua that it is a pity that Mary Ellsberg’s article for Pulse has added to it with a seemingly leftish critique. Ellsberg claims that recent articles, including from this website, often “ paint a picture of the crisis in Nicaragua that is dangerously misleading. ” Unfortunately, her own article does just that. It looks at the situation entirely from the perspective of those opposing Daniel Ortega’s government while whitewashing their malevolent behavior and downplaying the levels of US support they have relied on. Her piece is an incomplete depiction of what is happening on the ground, ignoring many salient facts that have come to light and which have been outdated by recent events. The following is a brief response to Ellsberg’s main points from someone who lives in Nicaragua and has observed the situation directly and intimately: https://grayzoneproject.com/2018/08/15/a-res...

Jeffrey Sachs: The US is a violent regime

CGTN   Shortly after US President Donald Trump announced on social media that American forces had carried out military actions against Venezuela, President Nicolas Maduro and his wife Cilia Flores were forcibly taken to New York City to face US charges including narco-trafficking. Speaking with CGTN's Tian Wei, Columbia University professor Jeffrey Sachs warned that such actions reflect a broader pattern of militarized US foreign policy. By sidelining international law and disregarding the UN Charter, Washington is undermining the very framework meant to safeguard global peace and prevent another era of devastating wars. 

The real reason Trump hesitates to strike Iran

globinfo freexchange   Recent statements by the Iranian leadership concerning the ability of Iran to hit US military bases, should not be taken lightly. It is not just the missile capability and - in some cases - even superiority of Iran in the broader region. That alone, would not be enough for Washington to take Tehran's threats seriously.    It has to do also with a strategic move by Iran in the geopolitical battlefield that changes the balance decisively in the war field too. As Pakistan Today reported back in July 2025:   In two recent wars that nearly tipped the world into a full-scale global conflict— one between Pakistan and India, and the other between Iran and Israel— a new determinant of military dominance emerged. In both cases, countries under pressure, Pakistan and Iran, not only stood their ground but struck deep into enemy territory with astonishing precision and devastating impact.  ... in a 12-day war with Israel, Iran destroyed numerous h...