Μπάμπης ο Επενδυτής – (Μέρος Δεύτερο, Η Κάθοδος)

Γραμμένο στα τέλη του 1999, όταν το ελληνικό χρηματιστήριο κάλπαζε ολοταχώς προς τις 6.000 μονάδες, εκμαϋλίζοντας έναν ολόκληρο λαό κι αλλοτριώνοντας (μακροχρόνια) τις λαϊκές και μεσαίες τάξεις από τα ίδια τα ταξικά τους συμφέροντα, καθώς η κατοχή λίγων μετοχών οδηγούσε ακόμη και τον εργάτη και υπάλληλο να αισθάνονται ταυτισμένοι με τα συμφέροντα των τραπεζιτών και μεγαλοεπιχειρηματιών, το "χρονογράφημα" αυτό δημοσιεύθηκε σε δύο συνέχειες σε τοπική εφημερίδα.

Ακολουθεί την πορεία του "Μπάμπη", ενός μέσου λαϊκού Έλληνα της εποχής, που η ενασχόλησή του με τις μετοχές, του έδωσε τον τίτλο του "επενδυτή" και την αντίστοιχη ψυχολογία...

Το πρώτο μέρος περιγράφει την φάση της ανόδου, των κερδών και της ευφορίας, το δεύτερο μέρος περιγράφει την τεράστια πτώση και την οδυνηρή καταστροφή, που πράγματι ακολούθησε 2-3 μήνες μετά τη δημοσίευση του αυτού του φανταστικού χρονογραφήματος, μένοντας στην ιστορία της χώρας ως το Κράχ του 2000...

από τον Γιώργο Μαντζούρα

(Σύντομη σύνδεση με το προηγούμενο: Ο Μπάμπης μετά από ένα πρωινό ιδιαιτέρως κερδοφόρο -μέσω του Χρηματιστηρίου- αποκοιμήθηκε κι ονειρευόταν πως συνέτρωγε κι αυτός με τον Ξεπουπουλιάδη, τον Βαρελογιάννη και τον Ψηλομηνά και πως λάμβανε μέρος με τον Λαυράκη και τον Ξεκόκκαλη σε κάθε είδους επιχειρηματικές συνομωσίες και σε φιλόδοξα σχέδια εξαγοράς επιχειρήσεων και συνειδήσεων...)

Το βράδυ της ίδιας μέρας, στην πολυτελέστατη βίλα του Λαυράκη υπήρχε έντονη κινητικότητα. Σε λίγη ώρα θα φθάνανε οι υψηλοί καλεσμένοι κι έπρεπε να είναι τα πάντα στην εντέλεια. Άνθρωποι της προσωπικής ασφάλειας των μεγαλοεπιχειρηματιών είχαν από νωρίς καταφθάσει και διακριτικά τοποθετηθήκανε στην γύρω από την βίλα περιοχή.

Από τις 9, αρχίσανε οι αφίξεις.: Πρώτος έφθασε ο Ψηλομηνάς και μετά από λίγα λεπτά κι ο Ξεκόκκαλης. Τελευταίος ο Ξεπουπουλιάδης, ταυτόχρονα σχεδόν με τον Γενικό Γραμματέα του υπουργού και τον Βαρελογιάννη.

Μόλις συγκεντρωθήκανε, ο Λαυράκης μπήκε κατευθείαν στο ψητό...

«Υπενθυμίζω πως ο λόγος που σας κάλεσα είναι η πορεία του ελληνικού χρηματιστηρίου».

Στην συζήτηση που ακολούθησε μεταξύ των παρευρισκομένων, όλοι συμφώνησαν πως ο κίνδυνος να υπάρξει ξαφνική πτώση των τιμών στις μετοχές, ήταν όλο και πιο ορατός. Ήδη η σταθεροποίηση του τελευταίου μήνα με τα μικρά σκαμπανεβάσματα γύρω από τις 5.500 μονάδες, δείχνανε μία εικόνα ακροβάτη που με δυσκολία ισορροπεί ταλαντευόμενος, πριν τη μοιραία πτώση.

«Σύντομα οι μικροεπενδυτές θα σκεφθούν ότι τελείωσε το πανηγύρι των υπερκερδών και πολλοί από αυτούς θα αρχίσουν να ρευστοποιούν ξεκινώντας μια ανεξέλεγκτη «χιονοστιβάδα». Είπε ο Ξεκόκκαλης κι όλοι κουνήσαν τα κεφάλια τους συμφωνώντας.

«Είναι κι ο «ιός του 2.000» που πιθανόν θα τρομοκρατήσει αρκετά κάποιους ώστε να πουλήσουν μαζικά» Πρόσθεσε κι ο Γραμματέας του υπουργού.

«Πράγματι, τα περιθώρια στενεύουν» συμφώνησε ο Λαυράκης, και πρόσθεσε: «Αυτή τη στιγμή τα κέρδη μας είναι αφάνταστα υψηλά. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια για τον καθένα μας. Εάν η πτώση μας βρει να κατέχουμε όλες τις μετοχές που κατέχουμε σήμερα, θα πάθουμε πολύ μεγάλο στραπάτσο. Όλοι συμφωνούμε ότι είναι θέμα χρόνου να αρχίσει η πτώση των τιμών. Δεν μπορούμε να το αφήσουμε αυτό στην τύχη και να μας παρασύρει κι εμάς σαν κορόιδα».

«Πρέπει οπωσδήποτε να προκαλέσουμε εμείς μία τεχνητή κι ελεγχόμενη πτώση. Μόνο έτσι θα εξασφαλίσουμε τα κέρδη μας» πρότεινε ο Ξεκόκκαλης.

«Γιαυτό ακριβώς σας κάλεσα εδώ» είπε με έμφαση ο Λαυράκης και συνέχισε:

«Χωρίς κανείς να το καταλάβει, θα αρχίσουμε μέσω των διαφόρων εταιριών μας να πουλάμε τις μετοχές μας όσο ακόμη ο δείκτης είναι ψηλά. Προκειμένου να κρατήσει τις τιμές η κυβέρνηση, θα αγοράζει ότι εμείς θα πουλάμε, χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα σε ρευστό των κρατικών φορέων κι επιχειρήσεων. Έχω ήδη συνεννοηθεί γιαυτό με τον υπουργό μου. Κι ο Γραμματέας του παρίσταται άλλωστε σήμερα εδώ, για να εγγυηθεί το σχέδιο αυτό. Τα κρατικά αυτά κεφάλαια θα μας δώσουν τη δυνατότητα να πουλήσουμε με τον δείκτη τιμών σε υψηλά επίπεδα. Μετά, όταν αρχίσουν να πουλάνε πανικόβλητοι οι μικροεπενδυτές κι αφού οι τιμές πέσουν σύντομα σε πολύ χαμηλό σημείο, τότε θα αρχίσουμε να ξαναγοράζουμε, σταθεροποιώντας τον δείκτη σε πιο φυσιολογικά κι ελεγχόμενα επίπεδα κι αυξάνοντας και πάλι το ποσοστό της ιδιοκτησίας στις επιχειρήσεις μας. Είμαστε όλοι σύμφωνοι;»

Όλοι κουνήσαν τα κεφάλια τους θετικά.

Ο Λαυράκης συνέχισε:

«Καλό θα είναι, τα κεφάλαια που θα αποσύρουν οι μικροεπενδυτές από το χρηματιστήριο, να τα οδηγήσουμε σε επενδύσεις που και πάλι εμείς θα ελέγχουμε. Γιαυτό πρέπει το συντομότερο να προετοιμάσουμε τις Εταιρείες Επενδύσεων σε Ακίνητα, με μετοχική μορφή ιδιοκτησίας. Ο έλληνας έχει βαθιά ριζωμένη μέσα του την ανάγκη ιδιοκτησίας ακινήτων, την θεωρεί σαν σίγουρη επένδυση. Με τα μέσα ενημέρωσης και τους πολιτικούς που έχουμε στην ιδιοκτησία μας, θα προκαλέσουμε ένα έντονο θετικό ρεύμα προς την κατεύθυνση αυτή. Έτσι οι μικροεπενδυτές, ότι χρήματα θα έχουν καταφέρει να διασώσουν από το χρηματιστήριο, θα τα επενδύσουν και πάλι σε δικές μας εταιρείες!»

Οι παρευρισκόμενοι δείχναν ενθουσιασμένοι με το σχέδιο. Κι ο Λαυράκης συνέχισε:

«Φυσικά, έχω εξασφαλίσει μέσω του υπουργού, αρκετά προνόμια για τις εταιρείες ακινήτων μας. Όπως κατάργηση φόρων και πολλά άλλα, που θα καθιστούν δελεαστικότερη την επιλογή τους από τους μικροεπενδυτές και μεγαλύτερα τα δικά μας κέρδη...»

Ο Ξεκόκκαλης δεν κρατήθηκε κι άρχισε να χειροκροτεί, παρασύροντας και τους άλλους. Μπορεί να είχαν όλοι μεταξύ τους έχθρες και φαγωμάρες, αλλά στα κοινά συμφέροντα ήταν πάντα ενωμένοι.

Αφού ο Λαυράκης τελείωσε, πήρε τον λόγο ο Γραμματέας του υπουργού και ξεκίνησε διαβεβαιώνοντας την υποστήριξη του προϊσταμένου του. Συνέχισε θέτοντας τα ανταλλάγματα που απαιτούσαν ο υπουργός και οι άνθρωποί του και κατόπιν άρχισε να αναλύει κάποιες σημαντικές τεχνικές λεπτομέρειες του σχεδίου.

Το οποίο σχέδιο από την επομένη κιόλας ημέρα άρχισε να εφαρμόζεται...

Την πρώτη εβδομάδα, παρότι οι προαναφερθέντες μεγαλοεπιχειρηματίες πωλούσαν μεγάλες ποσότητες μετοχών με μυστικότητα και μεθοδικότητα, ο δείκτης τιμών του χρηματιστηρίου παρέμενε σχετικά σταθερός. Μετά όμως που τα κρατικά διαθέσιμα εξανεμίσθηκαν, η πτώση ξεκίνησε ραγδαία. Σε λίγες εβδομάδες ο δείκτης είχε βρεθεί στις 2.500 μονάδες κι η ελληνική κοινωνία ήταν ανάστατη. Υπήρχαν άνθρωποι που είχαν πουλήσει ακόμη και το σπίτι τους για να «παίξουν» στο χρηματιστήριο και τώρα κλαίγαν με μαύρο δάκρυ.

Η Κυβέρνηση κλυδωνιζόταν συθέμελα κι όλα δείχνανε πως οι επόμενες εκλογές θα ήταν οριστικά χαμένες. «Κάναμε ότι μπορούσαμε, ξοδέψαμε εκατοντάδες δισεκατομμύρια από τα κρατικά διαθέσιμα κεφάλαια για να στηρίξουμε τις τιμές...» απολογούνταν ο αρμόδιος υπουργός και ο Πρωθυπουργός επίσης. «Η ελληνική κοινωνία δεν ήταν αρκετά έτοιμη και ώριμη ώστε να φερθεί με ψυχραιμία, γιαυτό και καταλήξαμε εδώ...» συνεχίζανε.

Ο υπουργός βέβαια από μέσα του, ήταν όλος χαρά. Μετά την ήττα τις κυβέρνησής του (που έτσι κι αλλιώς θα ήταν πολύ πιθανή- γιαυτό και δεν αισθανόταν τύψεις...) με τα κεφάλαια που εξασφάλισε δια της συμμετοχής του στο σχέδιο του Λαυράκη, καθώς και με την υποστήριξη που θα είχε από τα έντυπα και γενικά τα μέσα ενημέρωσης των μεγαλοεπιχειρηματιών, θα ήταν σίγουρα αυτός που θα αντικαθιστούσε τον ηττημένο πρωθυπουργό στην ηγεσία του κόμματος και στο απώτερο μέλλον θα είχε σίγουρα δική του την πρωθυπουργία.

Ο ΜΠΑΜΠΗΣ:

Ο Μπάμπης τις πρώτες μέρες της πτώσης των τιμών των μετοχών, ήταν αρκετά ψύχραιμος. Ήξερε πως δεν πρέπει να πανικοβάλλεται σαν τους άσχετους. Το είχε ακούσει άλλωστε τόσες φορές στην τηλεόραση και το είχε διαβάσει και στα έντυπα, πως έτσι κάνουν οι σοβαροί επενδυτές: Περιμένουν με ψυχραιμία και ωριμότητα.

Και μάλιστα ήξερε ο Μπάμπης ότι οι σοβαροί επενδυτές όταν οι τιμές πέφτουν, αυτοί αγοράζουν.

«Πούλα όταν ανεβαίνει κι αγόρασε όταν πέφτει» ήταν ο κανόνας της κερδοφόρας συμπεριφοράς. Γιαυτό ο Μπάμπης αποφάσισε να πουλήσει και το αυτοκίνητό του, για να αγοράσει κι άλλες μετοχές...

Την ίδια συμβουλή έδινε και στους «πιστούς» του, όπως στον κυρ Αλέκο τον περιπτερά.

«Μην είσαι κορόιδο κυρ Αλέκο, αγόρασε τώρα που πέφτουν οι τιμές. Θα ξανανέβουν γρήγορα ακόμη πιο ψηλά, θα με θυμηθείς!»

Ο κυρ Αλέκος όμως είχε πανικοβληθεί... ανεπανόρθωτα και πούλησε όσο-όσο. Ήταν από τους πρώτους που πανικοβλήθηκαν και από τους πρώτους που πούλησαν, γιαυτό και οι ζημίες του δεν ήταν πολύ μεγάλες. Τα χρήματα που διέσωσε, αποφάσισε να τα επενδύσει σε μερίδια κάποιας μεγάλης Εταιρείας Επενδύσεων σε Ακίνητα. Του φαινόταν πολύ πιο σταθερή επένδυση από τις μετοχές του χρηματιστηρίου. Άλλωστε το συνιστούσανε και οι πιο πολλές εφημερίδες, τα περιοδικά και τα τηλεοπτικά κανάλια. Είναι το νέο «Ελντοράντο» λέγανε όλοι. Του το συνέστησε μάλιστα κι ένας πελάτης του, ο Κούλης που κι αυτός έκανε το ίδιο.

Όσο για τον Μπάμπη...

Έκανε πολύ καιρό να εμφανισθεί στην πιάτσα. Όταν έβλεπε τους φίλους του, έλεγε πως τάχα αυτός την είχε μυρισθεί την κατάσταση που πήγαινε, γιαυτό και είχε πουλήσει εγκαίρως. Και πως δεν έχασε σχεδόν καθόλου. Όταν τον ρωτούσαν για το αυτοκίνητό του, απαντούσε πως έχει παραγγείλει καινούριο και περιμένει να του το φέρουν, αλλά καθυστερούν γιατί το ζήτησε με πολλά «εξτρά». Τα κέρδη του έλεγε, τα επένδυσε τώρα σε Εταιρείες Ακινήτων: Σίγουρη και πολλά υποσχόμενη επένδυση.

«Να επενδύσετε κι εσείς εκεί» συνιστούσε ο Μπάμπης...

Αν και η μητέρα του, του ζητούσε επιτακτικά να ξαναπάει στην δουλειά που είχε παρατήσει όταν άρχισε να ασχολείται με το χρηματιστήριο («δεν μπορώ να χάνω τον καιρό μου με αηδίες, πρέπει να παρακολουθώ την πορεία των μετοχών και να ενημερώνομαι» έλεγε όταν παράτησε την δουλειά του), ο Μπάμπης αποφάσισε να ξενητευθεί. Μιά παλιά του γκόμενα στην Γερμανία, τον περίμενε ακόμη με ανοιχτές αγκάλες και θα έβρισκε γρήγορα κάποια δουλειά εκεί.

Έτσι μία ημέρα, αποχαιρέτησε την απαρηγόρητη μάνα του, είπε στους φίλους του ότι θα πήγαινε να ασχοληθεί με τα διεθνή χρηματιστήρια για να μη πάει χαμένη η τόση πείρα που είχε συγκεντρώσει από το δικό μας, κι αναχώρησε αεροπορικώς -με δανεικά χρήματα- για την Γερμανία...

Μέρος Πρώτο – Η Άνοδος

Σχόλια:

fa.ev/blogpage5441

(Για όποια νέα σχόλια, σχολιάστε κανονικά εδώ)